bolesta.blog.onet.pl unieważnienie małżeństwa kościelnego/rozwód kościelny

Jak już to było wielokrotnie poruszane: kościelne procesy o uznanie małżeństwa za nieważne przebiegają najczęściej z tytułu niezdolności natury psychicznej (kan. 1095 KPK). W obrębie tej normy prawnej spotykamy się, tak z psychicznymi chorobami, jak i z zaburzeniami tej samej natury. Nie jest to miejsce na szczegółową analizę różnic pomiędzy chorobą a zaburzeniem. Natomiast na pewno czymś o wiele poważniejszym jest istnienie jednostki chorobowej aniżeli tylko zaburzenia. Zmierzamy jednak do takiej tezy, iż nawet przy założeniu jej diagnozy (tj. psychicznej choroby) po jednej ze Stron procesowych, wyrok będzie negatywny, gdy choroba ta zaistniała w ścisłym słowa tego znaczeniu dopiero po ślubie. Innymi słowy, bez względu na jej objawy, symptomy, bez względu na oddziaływanie, wpływ jej na współmałżonka, potomstwo, w końcu na sam związek małżeński nie będzie można uznać małżeństwa za nieważne, gdy pojawiła się ona po fakcie wstąpienia w związek. Pozostaje to zresztą w korelacji do już...

Nie tak rzadko można spotkać się z pytaniem: „czy małżeństwo zostało ważnie zawarte, gdy nupturienci zawarli ze sobą małżeństwo, ale przynajmniej jedno z nich nie kochało drugiej strony”? Pytanie to można rozpatrywać wielostronnie. Gdy miłość utożsamimy wyłącznie z odczuwaniem pozytywnych emocji, z czuciem czegoś, to przy braku tak pojętej miłości nie możemy mówić, iż zawarty związek jest nieważny. Z takim ujęciem współbrzmi zresztą jedna z zasad przyjętych przez prawo, wedle której: nie miłość a zgoda (konsens) tworzy małżeństwo . W zasadzie tej następuje nawiązanie do wyrażenia woli (a nie miłości), konsekwencją którego to wyrażenia (a nie miłości) jest zaistnienie małżeństwa. I ponownie w takim ujęciu mamy potwierdzenie, iż miłość nie jest konieczna do ważnego zawarcia związku małżeńskiego. Można postawić więc zapytanie: czy ta sfera jest rzeczywiście obojętna dla prawa, dla kościelnego procesu małżeńskiego? I w tym momencie należy udzielić odpowiedzi negatywnej, gdyż f...

Czymś bardzo istotnym jest kwestia upłynięcia pewnych terminów w trakcie kościelnego procesu o nieważność małżeństwa. I tak, są takie etapy, kiedy to zakończenie danego terminu wyznaczonego przez Sąd nie jest absolutnie równoznaczne z pozbawieniem się pewnych praw. Przykładowo, gdy Trybunał ustala przedmiot sporu, informując odpowiednio o tym procesowe Strony, nie oznacza to, iż nie istnieje już możliwość jego zmiany. Co więcej, chociaż postępowanie dowodowe uległo już zamknięciu, to nic nie stoi na przeszkodzie nawet wystosowania prośby o przyjęcie nowego tytułu prawnego. Aczkolwiek nie jest to takie proste, gdyż musi być ku temu zasadność, a tej nie ma, gdy w czasie trwającego już procesu żadna ze Stron nie wskazała na ten tytuł, gdy nie uzasadnia w mocny sposób swojej prośby. Dodajmy przy tym, iż w przypadku nie przychylenia się przez Trybunał do rzeczonej prośby, zawsze istnieją jeszcze kolejne możliwości otwierające proces na nowy tytuł prawny. Niemniej winno się lic...

W obecnym rozważaniu przedmiotem analiz uczynimy tzw. proces ustny, aby zastanowić się nad słusznością pisemnego charakteru kościelnego procesu małżeńskiego. Wedle kan. 1657 KPK sprawa osądzona zostaje przez jednego Sędziego. W pamięci natomiast mamy fakt powołania trzech Sędziów. Wynika to z pewnej trudności procesu małżeńskiego, a tą można rozpatrywać, i w świetle dokonania analizy nieraz w sposób bardzo licznie zebranych dowodów na płaszczyźnie materialnej, numerycznej, intelektualnej, moralnej, zaś po drugie, kościelny proces małżeński to proces obejmujący, dotyczący dobra osób, a jak ważna jest dla rozpoczynających ten proces kwestia uregulowania przez Nich swoich praw na forum kościelnym raczej nie trzeba powtarzać, ale to właśnie może i nawet przede wszystkim wynika taka liczba Sędziów. W kolejnej normie prawnej, tj. w kan. 1658 §1, nr 2 KPK uregulowana została kwestia zebrania „zaraz” przez Sędziego dowodów. Tymczasem wiadome jest, iż w do zakończenia etapu w postaci ...

W Kodeksie Prawa Kanonicznego można wymienić kilka kanonów, z których wynika, iż są takie zadania, funkcje, które nie mogą być łączone, tj. wykonywane przez jedną Osobę, w tej samej sprawie (kan. 1436 §1 KPK; kan. 1447 KPK). Wynika to z kilku powodów. Jednym z nich, jak przykładowo bycie, i promotorem sprawiedliwości, i obrońcą węzła małżeńskiego, są jakby przeciwstawne sobie zadania. Kolejnym, to konieczność jak największego obiektywizmu w spojrzeniu na daną sprawę, temu w sprzeczności pozostawałaby więc możliwość bycia sędzią do tej samej sprawy, tak w Trybunale I Instancji, jak i Sądzie Apelacyjnym od wymienionego Trybunału. Jeszcze inny powód wynika ze specyfiki zadań, przy czym nie chodzi o wymienioną powyżej kwestię w postaci pewnej opozycji pomiędzy nimi, co o skoncentrowanie się na swoim kierunku działań, aby były one na jak najwyższym poziomie (np. bycie biegłym i sędzią w Trybunale I i II Instancji w tej samej sprawie). Przykładów z pewnością można podać więcej. W podob...

Na początku warto wprost przytoczyć treść jednego z kanonów KPK. W kan. 1488 KPK mowa jest o zakazie żądania zbyt wygórowanego wynagrodzenia, jak i o takim przenoszeniu spraw do Trybunałów, dzięki któremu sprawy te rozstrzygane są korzystniej. Jak już z tego przepisu wynika, po pierwsze, stwierdzenie czy faktycznie miało miejsce przekroczenie zakazu w kwestii finansowej wymaga indywidualnej oceny sprawy, po drugie, na straży drugiej w kolejności regulacji stoi inny przepis: o braku zmiany Sądu Kościelnego, gdy Ten przejął już sprawę. Weźmy jednak pod uwagę inne zachowania, czynności, które należałoby unikać, a które to wynikają już wprost z praktyki, doświadczenia. Trybunał II Instancji przed przyjęciem apelacji wprost zadanie pytanie Stronom o Ich wolę zatwierdzenia, bądź uchylenia Wyroku Instancji Pierwszej. Naturalnie nie ma w udzieleniu odpowiedzi na to pytanie żadnego problemu, gdy adwokat czy pełnomocnik Strony zna sprawę, natomiast nie znając jej dokładnie, odpowiedź na...

Nie tak rzadkim pytanie jest to dotyczące unieważnienia Sakramentu Chrztu Św. A nawiązując do naszej głównej problematyki, tj. do procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa można postawić pytanie: dlaczego nie ma podobnego procesu jednak tym razem dotyczącego Sakramentu Chrztu Św. Bardzo często za taką argumentacją, tj. za unieważnieniem Chrztu podawana jest ta w postaci udzielenia Tego Sakramentu dziecku, czyli bez jego woli, a gdy dojdzie do tego jeszcze inny argument w postaci przykładowo apostazji przez już człowieka dorosłego, to problem zaczyna przybierać na sile. W tym miejscu nie będziemy koncentrować się na szukaniu podstaw ochrzczenia dzieci w teologii, co skupimy się na tych regulacjach z prawa kanonicznego, które odnoszą się sensu stricto do nieważności rzeczonego Sakramentu. Zgodnie z treścią kan. 849 KPK uregulowane zostało, iż gdy przy ochrzczeniu nie zostaje zachowana materia, bądź forma to Sakrament Ten jest nieważny. Z kolei wg kan. 865 §1 KPK w sytuacji pr...