Przejdź do głównej zawartości

Inne zadania ADWOKATA KOŚCIELNEGO, PEŁNOMOCNIKA w trakcie kościelnego procesu małżeńskiego

Temat sam w sobie (zadania adwokata czy pełnomocnika) był już podejmowany. Obecnie skoncentrujemy się na czynnościach, które mogą zostać podjęte przez te osoby, a które niesłusznie „spychane” są też przez nie na margines. O niektórych z nich też już została uczyniona wzmianka, aczkolwiek w innym kontekście. Chodzi mianowicie o zajęcie stanowiska wobec opinii Biegłego, jak i o analizę procesu pod kątem ew. nieważności wyroku.
Przy założeniu, iż adwokat/pełnomocnik nie posiadają dodatkowego wykształcenia w tej dyscyplinie, jaką ma Biegły, to trudno jest o polemikę ich z Tym ostatnim, aczkolwiek, czasami mogą pojawić się takie argumenty, jak: wykorzystanie nieadekwatnych metod, niekompetencja, stronniczość, które można przywołać, aby prosić o wyznaczenie nowego Eksperta. Czy decyzja ta okaże się słuszna, to widać zwłaszcza przy ostatecznych wnioskach. Gdy te są zbieżne/takie same, jak w pierwszej opinii, to mogłoby to oznaczać o być może niesłusznych zarzutach pod adresem opinii eksperckiej, gdy jednak, treść ich są całkowicie różne, wówczas wskazuje to na słuszność podjętego działania. Naturalnie, aby przywołać podane powyżej przykładowe zarzuty winno się posiadać wiedzę odnośnie tego: jakie metody powinny być wykorzystane (dlaczego zatem podważamy te dotychczasowe), dlaczego zarzuca się Biegłemu niekompetencję (kwestia kwalifikacji wymaganych w prawie kanonicznym), na podstawie czego podnosi się jego stronniczość itp..
Kolejne zagadnienie to ew. nieważność wyroku. Nie będziemy wchodzić w szczegóły tegoż, a tylko ukażemy istotę na potrzeby naszego głównego tematu. Podstawowymi normami w tym zakresie są: kan. 1620 KPK oraz kan. 1622 KPK. I tak, mówimy o nieważności nieusuwalnej, gdy – przykładowo – Sąd był niewłaściwy bezwzględnie; proces przebiegał bez skargi powodowej czy przeciwko jakiejś Stronie; przynajmniej jedna ze Stron nie miała prawa do występowania w Sądzie; zabrakło zlecenia w przypadku reprezentacji Strony; odmówiono prawo do obrony; wyrok nie rozstrzygnął sporu. I tak, jak czasami trudno byłoby zarzucić - a to też jest powodem tej nieważności - czy przykładowo Sędzia wyrokował pod wpływem przemocy czy ciężkiej bojaźni, tak przy wyszczególnionych tu przesłankach, to raczej adwokat/pełnomocnik dysponują wiedzą, aby zbadać proces jeszcze pod tym kątem. Dlatego prywatnie wychodzę z założenia, iż chociażby przy apelacji dobrze jest poświęcić jakiś czas na to zagadnienie, tym bardziej przecież, iż żyjemy w takich czasach, że sprawa mogła być przeprowadzana przez Trybunał w innym kraju. Z kole przy nieważności usuwalnej, jak sama nazwa wskazuje, ciężar odpowiedzialności jest jakby mniejszy, ale też wymaga się wiedzy, co podchodzi pod tę normę prawną, a przede wszystkim w jakim okresie czasu można wnosić skargę w tym przedmiocie. Dla tylko zobrazowania, to pod ten rodzaj podchodzi m. in. wydanie wyroku przeciwko Stronie nieobecnej.
Jak zatem widać, istnieją też inne czynności, które winny zostać podjęte przez adwokata/pełnomocnika, aby mieć pewność co do przeprowadzonej zgodnie z prawem sprawy. Z tym pozostaje w związku jeszcze jedna kwestia, poniekąd poruszona wcześniej, a mianowicie: nie powinna mieć miejsce sytuacja, gdy adwokat/pełnomocnik ogranicza się do danego etapu procesu w trakcie niego na prośbę Strony, bez poznania sprawy od początku. Innymi słowy: prośba Strony o zaangażowanie adwokata/pełnomocnika w czasie procesu nie zwalnia tych ostatnich z zaznajomieniem się i przede wszystkim ze zbadania sprawy od początku, tak jakby sprawa miała zostać dopiero co wszczęta.
Na ten temat m. in. w:
Zalety oraz wady kanonicznego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa. Materiały z ogólnopolskiego spotkania pracowników sądownictwa kościelnego w Gródku nad Dunajcem w dniach 12-14 czerwca 2011 roku, V ogólnopolskie Forum Sądowe, pr. zb. pod red. ks. T. Rozkruta, Tarnów 2012.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej