Przejdź do głównej zawartości

Wyzwania - NOWE PRAWO MAŁŻEŃSKIE

W obecnym bardzo krótkim rozważaniu nie podejmę problematyki sensu stricto prawnej a duszpasterską jednak w kontekście nowych regulacji prawnych.
Jak wiemy, prawo weszło w życie od 8 grudnia 2015 r. Jedna z wprowadzonych zmian polega na braku konieczności potwierdzenia wyroku pozytywnego przez Trybunał II Instancji. I w tym upatruję już pierwsze wyzwanie: bowiem, jakie można zająć stanowisko wobec Tych Stron, które otrzymały jeszcze w roku wejścia nowych przepisów, ale obowiązującego starego prawa, wyrok pozytywny, sprawa Ich została automatycznie przekazana do Trybunału wyższej Instancji, i ten Trybunał już nie potwierdził wyroku Instancji niższej. Naturalnie, istnieje możliwość skierowania sprawy do Trybunału III Instancji, jednak: jest to związane z kosztami, czasem, a przede wszystkim z niepewnością czy czasem nie zostanie podzielony wyrok w brzmieniu negatywnym.
Na pewno to, o czym obecnie będziemy mówić, nie jest wyzwaniem duszpasterskim, ale wyzwaniem, które stoi przed samymi Pracownikami Sądu, ale warto poruszyć go obecnie. Z jednej strony, mowa jest o celu wprowadzonych zmian w postaci nadania tempa sprawom, stąd m. in. chociażby tym można tłumaczyć brak konieczności dwóch Instancji dla wyroków pozytywnych. Na czym jednak polega wyzwanie w tym przypadku? Na tym, aby mimo nadania wzmiankowanej szybkości sprawom, zostały one tak samo jak dotychczas, a więc dokładnie przeanalizowane. Podobny wniosek/wyzwanie można podać przy procesie skróconym.
Otwartą kwestią wg mnie pozostaje jedna z wprowadzonych regulacji. Jak już wiemy: w przypadku zapadnięcia wyroku pozytywnego nie ma wymogu potwierdzenia go przez Trybunał II Instancji, aczkolwiek nie oznacza to, że przykładowo Strona/Strony nie ma/nie mają prawa do apelacji (że taka sytuacja jest nader rzadko spotykana, ale mimo wszystko jest – była już o tym mowa). Pytanie pojawia się: co w sytuacji, gdy sprawa zostanie przyjęta, a Sąd Instancji wyższej wyda wyrok inny? W nowym dokumencie nie ma na ten temat mowy, ale wówczas mamy do czynienia z Trybunałem III Instancji. I wówczas, aby zawrzeć kościelne małżeństwo winno się otrzymać potwierdzenie wyroku pozytywnego. Inaczej sytuacja wygląda, gdy Trybunał I Instancji wyda wyrok negatywny, zaś II Instancji pozytywny, wówczas wystarczy już jeden wyrok o treści pozytywnej! To też zakwalifikowałabym to swoistego rodzaju wyzwania.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE, CHOROBA PSYCHICZNA w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu interesować nas będzie nie tyle to, w jaki sposób Kościelny Trybunał podchodzi do upośledzenia umysłowego czy choroby psychicznej w czasie trwającego kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, co fakt pewnej relacji pomiędzy tym, co jest w łonie chociażby medycyny, psychologii a tym, co jest treścią kościelnego prawa małżeńskiego. Na obszarze medycznym czyni się rozróżnienie pomiędzy upośledzeniem umysłowym a psychiczną chorobą. Pierwsza nieprawidłowość obejmuje, i niski poziom w sferze intelektualnej, i nieprzystosowanie do życia w społeczeństwie. Przy czym upośledzenie to nie choroba, a mogą się do niego przyczynić również czynniki społeczne, psychologiczne. Z kolei, przechodząc do drugiej w kolejności nieprawidłowości, to w skrócie można określić ją jako zaburzenia działające na sferę – podobnie, jak powyżej - intelektualną, społeczną, emocjonalną. Z upośledzeniem mamy do czynienia od praktycznie przyjścia na świat, zaś z chorobą już niekoni...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej