Przejdź do głównej zawartości

Wzajemna pomoc Trybunałów Sądowych

To, iż dany Sąd prowadzi sprawę małżeńską nie oznacza o braku zaangażowania innych Trybunałów. Naturalnie, przyjęta sprawa przez jeden Trybunał, o ile jest on właściwy do jej prowadzenia, eliminuje prowadzenie jej przez inny (kan. 1415 KPK). Liczy się zatem wyprzedzenie, ale i stopień z zachowaniem przepisu wcześniejszego (kan. 1632 §2 KPK). To ostatnie oznacza, iż przyjęcie sprawy przez dwa Trybunały daje pierwszeństwo jej prowadzenia Trybunałowi stopnia wyższego. Gdy w czasie procesu zaistnieje możliwość prowadzenia sprawy przez inny Oficjalat (tak było na skutek wprowadzonych ostatnio zmian w prawie), to nie wpływa to na sprawę w tym znaczeniu, jakoby mogła ona zostać przekazana innemu Sądowi. Nas interesuje jednak inne zagadnienie, tj. zaangażowanie innych Trybunałów w sprawę prowadzoną przez dany Sąd.
Z pomocy takiej można skorzystać przy przesłuchaniu Stron, Świadków, aczkolwiek Strona proponująca Świadków może poprosić o przesłuchanie ich w Siedzibie Sądu prowadzącego proces. I przy tym warto poruszyć dwie kwestie. Pierwsza z nich dotyczy sytuacji, gdy Strona waha się, co do wyboru pomiędzy Sądem np. w swojej ojczyźnie, a Sądem w miejscu swojego zamieszkania, poza granicami kraju. Dobrze byłoby, aby Sąd – gdy sprawa jest prowadzona przez Sąd miejsca zamieszkania (za granicą), skorzystał nie tylko z pomocy w postaci przesłuchania Strony, Świadków, zamieszkujących ojczyznę Strony powodowej, ale i ze znacznie szerszej. Spotkałam się bowiem już z argumentacją, jakoby problemem może być różnica w mentalności, co z kolei mogłoby mieć przełożenie na treść wyroku. Taka sytuacja w ogóle nie powinna mieć miejsca (!). Druga kwestia związana jest z wykonywaniem tłumaczeń. I też dobrze byłoby, aby została zaangażowana w nie osoba znająca się na prawie kanonicznym, ale i – ponownie – mentalności danego kraju. Ja sama, wykonując również tłumaczenia, nierzadko uwzględniam mentalność polską, czy nawet stosunek Strony do sprawy. To zagadnienie było już swojego czasu omawiane.
Kolejny raz z pomocy można skorzystać, prosząc Trybunał nieprowadzący sprawę o zaangażowanie w poczynienie starań celem uzyskania tzw. świadectw kwalifikacyjnych.
Naturalnie, jak widać podjęcie takiej decyzji, tj. skorzystanie z pomocy innego Sądu związane jest z ew. wydłużeniem procesu, większymi kosztami, ale te z kolei, zwłaszcza, jeśli chodzi o czas, wcale nie muszą być z niekorzyścią dla Strony/Stron, bowiem może mieć miejsce sytuacja, gdy Sąd prowadzący sprawę ma – kolokwialnie mówiąc – mniejszą ilość spraw.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej