Przejdź do głównej zawartości

Wzajemna pomoc Trybunałów Sądowych

To, iż dany Sąd prowadzi sprawę małżeńską nie oznacza o braku zaangażowania innych Trybunałów. Naturalnie, przyjęta sprawa przez jeden Trybunał, o ile jest on właściwy do jej prowadzenia, eliminuje prowadzenie jej przez inny (kan. 1415 KPK). Liczy się zatem wyprzedzenie, ale i stopień z zachowaniem przepisu wcześniejszego (kan. 1632 §2 KPK). To ostatnie oznacza, iż przyjęcie sprawy przez dwa Trybunały daje pierwszeństwo jej prowadzenia Trybunałowi stopnia wyższego. Gdy w czasie procesu zaistnieje możliwość prowadzenia sprawy przez inny Oficjalat (tak było na skutek wprowadzonych ostatnio zmian w prawie), to nie wpływa to na sprawę w tym znaczeniu, jakoby mogła ona zostać przekazana innemu Sądowi. Nas interesuje jednak inne zagadnienie, tj. zaangażowanie innych Trybunałów w sprawę prowadzoną przez dany Sąd.
Z pomocy takiej można skorzystać przy przesłuchaniu Stron, Świadków, aczkolwiek Strona proponująca Świadków może poprosić o przesłuchanie ich w Siedzibie Sądu prowadzącego proces. I przy tym warto poruszyć dwie kwestie. Pierwsza z nich dotyczy sytuacji, gdy Strona waha się, co do wyboru pomiędzy Sądem np. w swojej ojczyźnie, a Sądem w miejscu swojego zamieszkania, poza granicami kraju. Dobrze byłoby, aby Sąd – gdy sprawa jest prowadzona przez Sąd miejsca zamieszkania (za granicą), skorzystał nie tylko z pomocy w postaci przesłuchania Strony, Świadków, zamieszkujących ojczyznę Strony powodowej, ale i ze znacznie szerszej. Spotkałam się bowiem już z argumentacją, jakoby problemem może być różnica w mentalności, co z kolei mogłoby mieć przełożenie na treść wyroku. Taka sytuacja w ogóle nie powinna mieć miejsca (!). Druga kwestia związana jest z wykonywaniem tłumaczeń. I też dobrze byłoby, aby została zaangażowana w nie osoba znająca się na prawie kanonicznym, ale i – ponownie – mentalności danego kraju. Ja sama, wykonując również tłumaczenia, nierzadko uwzględniam mentalność polską, czy nawet stosunek Strony do sprawy. To zagadnienie było już swojego czasu omawiane.
Kolejny raz z pomocy można skorzystać, prosząc Trybunał nieprowadzący sprawę o zaangażowanie w poczynienie starań celem uzyskania tzw. świadectw kwalifikacyjnych.
Naturalnie, jak widać podjęcie takiej decyzji, tj. skorzystanie z pomocy innego Sądu związane jest z ew. wydłużeniem procesu, większymi kosztami, ale te z kolei, zwłaszcza, jeśli chodzi o czas, wcale nie muszą być z niekorzyścią dla Strony/Stron, bowiem może mieć miejsce sytuacja, gdy Sąd prowadzący sprawę ma – kolokwialnie mówiąc – mniejszą ilość spraw.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE, CHOROBA PSYCHICZNA w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu interesować nas będzie nie tyle to, w jaki sposób Kościelny Trybunał podchodzi do upośledzenia umysłowego czy choroby psychicznej w czasie trwającego kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, co fakt pewnej relacji pomiędzy tym, co jest w łonie chociażby medycyny, psychologii a tym, co jest treścią kościelnego prawa małżeńskiego. Na obszarze medycznym czyni się rozróżnienie pomiędzy upośledzeniem umysłowym a psychiczną chorobą. Pierwsza nieprawidłowość obejmuje, i niski poziom w sferze intelektualnej, i nieprzystosowanie do życia w społeczeństwie. Przy czym upośledzenie to nie choroba, a mogą się do niego przyczynić również czynniki społeczne, psychologiczne. Z kolei, przechodząc do drugiej w kolejności nieprawidłowości, to w skrócie można określić ją jako zaburzenia działające na sferę – podobnie, jak powyżej - intelektualną, społeczną, emocjonalną. Z upośledzeniem mamy do czynienia od praktycznie przyjścia na świat, zaś z chorobą już niekoni...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej