Przejdź do głównej zawartości

ZESPÓŁ DYSREGULACJI DOPAMINERGICZNEJ w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu, jak w tytule, zajmiemy się Zespołem dysregulacji dopaminergicznej (DDS) w aspekcie treści kan. 1095 KPK (niezdolność natury psychicznej).
Swojego czasu podjęta już została kwestia ew. wprowadzenie „uporządkowania” w treści rzeczonego przepisu prawnego. Mowa jest w nim wyraźnie o niezdolności natury psychicznej, którą to treść można rozumieć dwutorowo: albo jako niezdolność tej natury (chodziłoby wówczas o nieprawidłowości psychiczne), albo jako niezdolność mającą przyczyny w psychice. Tymczasem, jak już można było przekonać się po wielu analizach, niemożliwe jest całkowite „oderwanie” sfery fizycznej człowieka od jego sfery psychicznej (stąd: choroby psychosomatyczne, ale i somatopsychiczne). Takim kolejnym, podobnym przykładem jest wzmiankowany Zespół (DDS).
Zauważono, iż w przypadku choroby Parkinsona (choroba ta była już przedmiotem analiz), bądź przy innych po wdrożeniu pewnego leczenia pojawiły się tzw. nałogi behawioralne (jednak nie na sposób konieczny) jak i omawiany Zespół. Zastosowana została inna terminologia, gdyż w ramach niego stwierdzono jeden, bądź kilka owych nałogów. Przyczyną ich nie była jednak pierwotna choroba, na którą zastosowano leczenie, co właśnie owo leczenie stało się ich przyczyną. Miała miejsce też i jeszcze inna sytuacja, przez którą wykazano większą podatność na te nałogi u niektórych osób. Wdrożenie innego sposobu farmakologicznego leczenia jest też terapią na nie.
Jak widać na podstawie tych kilku zaledwie informacji: niezdolność chociaż może przejawiać się psychicznie, to niekoniecznie musi mieć tylko takie źródło dla siebie, tym źródłem może być też sposób leczenia farmakologicznego. Pojawia się stąd pytanie: czy zatem przy Zespole dysregulacji dopaminergicznej nie ma szansy na wszczęcie procesu? Naturalnie, iż jest, aczkolwiek trzeba bliżej przyjrzeć się czy DDS znajdzie swoje przełożenie na wymogi postawione przez samego Prawodawcę. Nie chodzi bowiem o diagnozę jakiejś choroby, bądź jej brak, ale o stwierdzenie: czy została udowodniona nieważność małżeństwa z tytułu niezdolności natury psychicznej, czy nie.
Na ten temat m. in. w:
Zaburzenia uprawiania hazardu i inne tak zwane nałogi behawioralne, pr. zb. pod red. B. Habrata, Warszawa 2016.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE, CHOROBA PSYCHICZNA w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu interesować nas będzie nie tyle to, w jaki sposób Kościelny Trybunał podchodzi do upośledzenia umysłowego czy choroby psychicznej w czasie trwającego kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, co fakt pewnej relacji pomiędzy tym, co jest w łonie chociażby medycyny, psychologii a tym, co jest treścią kościelnego prawa małżeńskiego. Na obszarze medycznym czyni się rozróżnienie pomiędzy upośledzeniem umysłowym a psychiczną chorobą. Pierwsza nieprawidłowość obejmuje, i niski poziom w sferze intelektualnej, i nieprzystosowanie do życia w społeczeństwie. Przy czym upośledzenie to nie choroba, a mogą się do niego przyczynić również czynniki społeczne, psychologiczne. Z kolei, przechodząc do drugiej w kolejności nieprawidłowości, to w skrócie można określić ją jako zaburzenia działające na sferę – podobnie, jak powyżej - intelektualną, społeczną, emocjonalną. Z upośledzeniem mamy do czynienia od praktycznie przyjścia na świat, zaś z chorobą już niekoni...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej