Przejdź do głównej zawartości

Gdzie ZŁOŻYĆ SKARGĘ POWODOWĄ?

Złożenie skargi powodowej może przysparzać pewne problemy, a wynika to z prostego faktu prawnej regulacji tego zagadnienia, a jeśli tak – to z faktu, iż przecież nie każdy posiada pełną wiedzę w tym zakresie.

Odpowiadając zatem na pytanie: gdzie można dostarczyć pozew winno się wziąć pod uwagę nowelizację na tym obszarze, a wprowadzoną przez obecnego Papieża.
I tak, w wielkim skrócie, powództwo można przedstawić w następujących Kościelnych Trybunałach (podstawą prawną to list apostolski motu proprio Mitis Iudex Dominus Iesus):
  • w Sądzie właściwym z racji miejsca zawarcia małżeństwa,
  • w Sądzie właściwym z uwagi na zamieszkanie przyszłych Stron Procesowych, a więc Strony Powodowej, bądź Pozwanej,
  • w Trybunale kompetentnym z racji na położenie większości dowodów.
Reasumując: to przyszła Strona Powodowa ma zatem prawo do wyboru pomiędzy czterema Oficjalatami.

W swoim wyborze może zatem wziąć pod uwagę to, co będzie korzystne dla Niej:
  • koszty procesowe (a jak już jest wiadome z naszych wcześniejszych rozważań – Stwierdzenie nieważności małżeństwa – jakie koszty? - to te mogą się różnić pomiędzy Sądami);
  • odległość pomiędzy Tą Stroną (Stroną przedkładającą skargą) a Sądem.
To wydaje się są zasadnicze dwa argumenty, które winny zostać wzięte pod uwagę.

Aby mieć pełną wiedzę warto tylko jeszcze uczynić wzmiankę, iż w sytuacji składania prośby o rozwiązanie węzła małżeńskiego (ważnie zawartego a niedopełnionego), to jedynym właściwym Trybunałem jest Sąd Osoby proszącej.
Z kolei odnośnie do Trybunału Apelacyjnego, to taki jest odgórnie ustalony dla każdego Sądu I Instancji, aczkolwiek i wówczas Strona Apelująca może nie zgodzić się na złożenie odwołania do Sądu II Instancji a do Najwyższego Trybunału Roty Rzymskiej.
Zaś tzw. nowe wniesienie sprawy rozpatrywane jest przez wzmiankowaną Rotę Rzymską.

Naturalnie przy poszczególnych wymienionych – nazwijmy to kolokwialnie – opcji mogą pojawiać się kolejne pytania, wątpliwości, te powinien rozwiać adwokat kościelny czy pełnomocnik danej Strony. Takim przykładowym problemem, wątpliwością jest: czy wykorzystać możliwość złożenia skargi powodowej poza swoim krajem, gdy Powód czy Powódka właśnie mieszka za granicą.

Podejdźmy jednak w obecnej analizie do tematu ściśle praktycznie i wymieńmy – przynajmniej – te miejscowości, w których znajdują się poszczególne Sądy. Kolejno są nimi:
  • Białystok, Bielsko-Biała, Bydgoszcz, Częstochowa, Drohiczyn, Elbląg, Ełk, Gdańsk, Gniezno, Gliwice, Kalisz, Koszalin, Kraków, Kielce, Katowice, Legnica, Lublin, Łowicz, Łomża, Łódź, Opole, Olsztyn, Pelplin, Płock, Poznań, Przemyśl, Radom, Rzeszów, Sandomierz, Sosnowiec, Świdnica, Siedlce, Szczecin, Tarnów, Toruń, Zamość, Gorzów, Warszawa, Wrocław, Włocławek.
Naturalnie każdy z powyżej wymienionych Sądów ma swój właściwy tytuł, np. Sąd Biskupi, Sąd Diecezjalny, Sąd Metropolitalny itp. Ale to są już ponownie kolejne prawne niuanse. Co więcej, każdy Trybunał ma także swoją tzw. wewnętrzną praktykę, tj. pewne praktyczne wymogi, ale i te po raz kolejny powinien już przedstawić reprezentant danej Strony, aby nie narazić Jej nawet na odrzucenie pisma, a zatem, aby nie narażać Jej zupełnie niepotrzebnie na dodatkowy stres.

 https://www.infor.pl/prawo/rozwody/rozwod-koscielny/2886881,Gdzie-zlozyc-skarge-powodowa.html



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE, CHOROBA PSYCHICZNA w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu interesować nas będzie nie tyle to, w jaki sposób Kościelny Trybunał podchodzi do upośledzenia umysłowego czy choroby psychicznej w czasie trwającego kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, co fakt pewnej relacji pomiędzy tym, co jest w łonie chociażby medycyny, psychologii a tym, co jest treścią kościelnego prawa małżeńskiego. Na obszarze medycznym czyni się rozróżnienie pomiędzy upośledzeniem umysłowym a psychiczną chorobą. Pierwsza nieprawidłowość obejmuje, i niski poziom w sferze intelektualnej, i nieprzystosowanie do życia w społeczeństwie. Przy czym upośledzenie to nie choroba, a mogą się do niego przyczynić również czynniki społeczne, psychologiczne. Z kolei, przechodząc do drugiej w kolejności nieprawidłowości, to w skrócie można określić ją jako zaburzenia działające na sferę – podobnie, jak powyżej - intelektualną, społeczną, emocjonalną. Z upośledzeniem mamy do czynienia od praktycznie przyjścia na świat, zaś z chorobą już niekoni...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej