Przejdź do głównej zawartości

Gdzie ZŁOŻYĆ SKARGĘ POWODOWĄ?

Złożenie skargi powodowej może przysparzać pewne problemy, a wynika to z prostego faktu prawnej regulacji tego zagadnienia, a jeśli tak – to z faktu, iż przecież nie każdy posiada pełną wiedzę w tym zakresie.

Odpowiadając zatem na pytanie: gdzie można dostarczyć pozew winno się wziąć pod uwagę nowelizację na tym obszarze, a wprowadzoną przez obecnego Papieża.
I tak, w wielkim skrócie, powództwo można przedstawić w następujących Kościelnych Trybunałach (podstawą prawną to list apostolski motu proprio Mitis Iudex Dominus Iesus):
  • w Sądzie właściwym z racji miejsca zawarcia małżeństwa,
  • w Sądzie właściwym z uwagi na zamieszkanie przyszłych Stron Procesowych, a więc Strony Powodowej, bądź Pozwanej,
  • w Trybunale kompetentnym z racji na położenie większości dowodów.
Reasumując: to przyszła Strona Powodowa ma zatem prawo do wyboru pomiędzy czterema Oficjalatami.

W swoim wyborze może zatem wziąć pod uwagę to, co będzie korzystne dla Niej:
  • koszty procesowe (a jak już jest wiadome z naszych wcześniejszych rozważań – Stwierdzenie nieważności małżeństwa – jakie koszty? - to te mogą się różnić pomiędzy Sądami);
  • odległość pomiędzy Tą Stroną (Stroną przedkładającą skargą) a Sądem.
To wydaje się są zasadnicze dwa argumenty, które winny zostać wzięte pod uwagę.

Aby mieć pełną wiedzę warto tylko jeszcze uczynić wzmiankę, iż w sytuacji składania prośby o rozwiązanie węzła małżeńskiego (ważnie zawartego a niedopełnionego), to jedynym właściwym Trybunałem jest Sąd Osoby proszącej.
Z kolei odnośnie do Trybunału Apelacyjnego, to taki jest odgórnie ustalony dla każdego Sądu I Instancji, aczkolwiek i wówczas Strona Apelująca może nie zgodzić się na złożenie odwołania do Sądu II Instancji a do Najwyższego Trybunału Roty Rzymskiej.
Zaś tzw. nowe wniesienie sprawy rozpatrywane jest przez wzmiankowaną Rotę Rzymską.

Naturalnie przy poszczególnych wymienionych – nazwijmy to kolokwialnie – opcji mogą pojawiać się kolejne pytania, wątpliwości, te powinien rozwiać adwokat kościelny czy pełnomocnik danej Strony. Takim przykładowym problemem, wątpliwością jest: czy wykorzystać możliwość złożenia skargi powodowej poza swoim krajem, gdy Powód czy Powódka właśnie mieszka za granicą.

Podejdźmy jednak w obecnej analizie do tematu ściśle praktycznie i wymieńmy – przynajmniej – te miejscowości, w których znajdują się poszczególne Sądy. Kolejno są nimi:
  • Białystok, Bielsko-Biała, Bydgoszcz, Częstochowa, Drohiczyn, Elbląg, Ełk, Gdańsk, Gniezno, Gliwice, Kalisz, Koszalin, Kraków, Kielce, Katowice, Legnica, Lublin, Łowicz, Łomża, Łódź, Opole, Olsztyn, Pelplin, Płock, Poznań, Przemyśl, Radom, Rzeszów, Sandomierz, Sosnowiec, Świdnica, Siedlce, Szczecin, Tarnów, Toruń, Zamość, Gorzów, Warszawa, Wrocław, Włocławek.
Naturalnie każdy z powyżej wymienionych Sądów ma swój właściwy tytuł, np. Sąd Biskupi, Sąd Diecezjalny, Sąd Metropolitalny itp. Ale to są już ponownie kolejne prawne niuanse. Co więcej, każdy Trybunał ma także swoją tzw. wewnętrzną praktykę, tj. pewne praktyczne wymogi, ale i te po raz kolejny powinien już przedstawić reprezentant danej Strony, aby nie narazić Jej nawet na odrzucenie pisma, a zatem, aby nie narażać Jej zupełnie niepotrzebnie na dodatkowy stres.

 https://www.infor.pl/prawo/rozwody/rozwod-koscielny/2886881,Gdzie-zlozyc-skarge-powodowa.html



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej