Przejdź do głównej zawartości

PONOWIENIE kościelnego procesu z TEJ SAMEJ PRZYCZYNY

W aktualnej analizie zajmiemy się problematyką niejako zdublowania procesu o nieważność małżeństwa z tej samej przyczyny, bądź nawet przyczyn.
Generalnie zasada jest taka, iż jeśli proces zakończył się negatywnym Wyrokiem z danego tytułu prawnego (przyczyny prawnej), zaś Strona/Strony mają możliwość wszczęcia kościelnego procesu o nieważność małżeństwa jeszcze w innym Sądowym Trybunale, to nie powinno się tego robić.
Po pierwsze, skoro Strony mają prawo do tego, aby to inny Kościelny Sąd przeprowadził Ich proces, to można zastanowić się nad tym: czy jest to możliwe do wykonania jednakże z zupełnie innego prawnego tytułu niż ten dotychczasowy. Gdy jednak nie ma takiej możliwości, to istnieje też inne rozwiązanie, jak apelacja od dotychczasowej przyczyny. Warto przy tym dodać, iż Strony najczęściej apelują do Trybunału II Instancji, wyznaczonego Instancji niższej, rzadko uwzględniają apelację do Najwyższego Trybunału Roty Rzymskiej.
Po drugie, warto zastanowić się również nad tym: czym taki zakaz, o którym powyżej, jest uzasadniony. Na pewno jednym z powodów jest rozwiązanie sytuacji sprzeczności w Wyrokach Sądów tej samej Instancji. Nie chodzi tylko o fakt przypisania później – kolokwialnie mówiąc - „etykietki” działania liberalnego, bądź restrykcyjnego danemu Sądowi, ale o uniemożliwienie pewnego rodzaju konfliktu prawnego.
Gdy mimo tego z sobie wiadomych względów Strona rozpoczyna proces z tej samej przyczyny, jednakże w innym Sądzie, a nowy Wyrok dla tej samej sprawy jest już tym razem pozytywny, to nie staje się on nieważny.
Wg mnie najważniejszą kwestią pozostaje zatem poszukanie rozwiązań na tego typu sytuację. Tych z pewnością jest sporo. Czasami w praktyce danego Sądu na tej płaszczyźnie wystosowana zostaje prośba do Strony inicjującej proces o odpowiedź, potwierdzenie przez Nią, iż nie toczyło się dotychczas inne postępowanie z danej przyczyny, na podstawie której Strona obecnie prosi o rozpoczęcie procesu. Na pewno jest to już jakieś wyjście, które można dodatkowo poszerzyć o takie samo pytanie, jednak tym razem skierowane już do Strony Przeciwnej. jednakże Sąd winien się liczyć z tym, iż odpowiedź, jaka zostanie podana, nie zawsze musi odpowiadać faktycznemu stanowi. Stąd próba poszukania, znalezienia jeszcze innych rozwiązań. Kolejnym może być prowadzenie rejestru spraw. Dobrze jednak byłoby, aby taki rejestr obejmował wszystkie Kościelne Trybunały, czyli nie tylko te w obrębie danego kraju. W pamięci mamy bowiem możliwość złożenia skargi powodowej nawet za granicą, gdy – przykładowo – jedna ze Stron tam przebywa. Taki rejestr winien jednak obejmować także całość sprawy, tzn.: przy istnieniu możliwości dołączenia nowej prawnej przyczyny w Trybunale Apelacyjnym, i orzeczeniu przez Nią negatywnego Wyroku, chodzi o uniknięcie rozpoczynania procesu od początku, z tej samej przyczyny, jaka została przyjęta przez Trybunał II Instancji, jednak tym razem w Instancji Pierwszej. Uniemożliwiłoby to z pewnością tzw. dublowanie spraw z tej samej przyczyny. Kolejnym wreszcie wyjściem jest pociągnięcie za sobą pewnych konsekwencji, jak – chociażby na płaszczyźnie moralnej – przyznanie pierwszego miejsca temu Wyrokowi, który zapadł wcześniej. Na pewno tych rozwiązań jest więcej, i warto je wziąć pod uwagę. A wynika to – wydaje się – z jednego podstawowego względu, a mianowicie uniknięcia przypisania kościelnym Sądom „rozwodów kościelnych”.
Na zakończenie warto wziąć pod uwagę jeszcze jedną kwestię, a mianowicie: co w sytuacji, kiedy postępowanie już przebiega, jednak Strona Powodowa chce się z niego wycofać, czyli, co w sytuacji, kiedy następuje zmiana decyzji już w trakcie procesu. I ponownie, wg prawa, jeśli postępowanie dowodowe nie zostało zakończone, to istnieje taka możliwość, gdy jednak nastąpiło już jego zakończenie, to Sąd winien zakończyć proces. Inną natomiast możliwością jest, iż rolę pierwotnie Strony Powodowej przejmie Strona Pozwana, a wtedy proces może przebiegać dalej, mimo że Strona wszczynająca proces chce z niego zrezygnować. Tym sposobem pośrednio dotyka się kolejnego tematu, jakim jest instytucja pojednania w kościelnym prawie małżeńskim. Myślę, iż sam temat można potraktować oddzielnie, natomiast warto go było w tym miejscu przynajmniej zasygnalizować.
https://www.infor.pl/prawo/rozwody/rozwod-koscielny/2976697,Ponowienie-koscielnego-procesu-o-niewaznosc-malzenstwa-z-tej-samej-przyczyny.html

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej