Przejdź do głównej zawartości

PRAWA w Kościele dla CYWILNYCH MAŁŻEŃSTW

Spotykając się z Osobami pozostającymi ze sobą w cywilnym związku na pierwszy plan wysuwa się podkreślany przez Te Osoby zarzut, iż pozbawione są One pewnych praw na kościelnym forum. Na pewno nie można odmówić temu jakiejś racji, ale nie powinno się lekceważyć faktu, iż ten opisany stan wynika właśnie z pozostania ze sobą wyłącznie na kontrakcie cywilnym.
Obecnie przyjrzyjmy się bliżej prawom, jakie Te Osoby posiadają w Kościele.
Jednym z przysługujących Im praw jest prawo do ochrzczenia swojego potomstwa. Prawo jak najbardziej oczywiste, a mimo tego często podnoszone chociażby w formie zapytania. I tak, tylko z racji na cywilny związek Rodziców nie można odmówić ochrzczenia Ich dziecka. Abstrahując od tego, że przecież dziecko nie jest winne zaistniałej sytuacji, to czasami pozostanie tylko w cywilnym związku też może być niejako „niezawinione”. Przykładowo, gdy to Strona niewinna rozpadu swojego wcześniejszego, kościelnego małżeństwa zawiera związek cywilny, gdyż Jej sprawa nie zakończyła się pozytywnie w trakcie kościelnego procesu małżeńskiego. Oczywiście, nie powinno przy tym w żaden sposób bulwersować jednak pytanie od Duszpasterza: czy czasami nie warto pomyśleć o takim procesie, gdy nie miał on miejsca.
Reasumując: to brak ślubu kościelnego nie stanowi zakazu udzielenia Sakramentu Chrztu Św. dziecku. Jest to o tyle istotne, gdyż nie można mówić o sytuacji uwarunkowania, uzależnienia ochrzczenia od zawiązania przez Rodziców mającego zostać ochrzczonego dziecka kościelnego węzła małżeńskiego.
Pojawia się natomiast jeszcze inne pytanie, pozostające w związku z Chrztem Św., a mianowicie: czy Osoby będące w cywilnym związku mają prawo do bycia Rodzicem chrzestnym. I tutaj jest faktem, iż taki Ich cywilny status może być przeszkodą w podjęciu przez Nich roli chrzestnego, ale na pewno nie będzie już barierą w byciu przez Nich świadkami tegoż Sakramentu. I tym razem tego zakazu nie można interpretować tylko negatywnie, gdyż wynika on nie tyle z bycia w opozycji do cywilnych małżeństw, co z zadań, jakie stoją przed rodzicami chrzestnymi, a te mocno zakorzenione są w praktyce religijnego życia (kwestia przyjmowania Sakramentów Św.).
Drugim Sakramentem Św., w ramach którego cywilni Małżonkowie mogą czuć się wykluczeni ze wspólnoty Kościoła jest Eucharystia. Ten Sakrament warto rozważyć równolegle z jeszcze innym, tj. ze Spowiedzią Św. I kolejnym faktem, któremu nie można zaprzeczyć, jest brak prawa do przyjmowania Komunii Św. przez w/w Osoby. Ale skoro przedmiotem Naszych rozważań mają być prawa, to winno się wyjaśnić, iż brak jego (tj. prawa) wynika nie z innej sytuacji, jak z braku spełnienia jednego z warunków Spowiedzi Św. (poprawa) (kan. 959 KPK). Przy tym pojawiają się jeszcze dwa kolejne prawa. Pierwsze - to możność mimo wszystko udziału we Mszy Św., chociaż, jak już to zostało wspomniane, bez pełnego w Niej udziału. Zaś drugim prawem - to omawiane już swojego czasu prawo do przyjęcia Komunii Św. mimo cywilnego kontraktu jednakże po spełnieniu pewnych warunków.
Przejdźmy jeszcze do podnoszonego tak często na publicznym forum odmówienia pogrzebu Osób, które były jedynie na cywilnym kontrakcie. Gdy tylko Takie Osoby wykazują chęć pojednania z Kościołem, gdy życie Ich było tego przykładem, to odmowa nie powinna mieć miejsca.
W KPK regulowane są także wymogi przy okazji wykonywania pewnych zadań, funkcji w Kościele. Takimi są: katechizacja, kościelna adwokatura. W obu tych przypadkach jednym z wymogów jest pewna moralna nieskazitelność u Osób wykonujących te zadania, ale też Prawodawca uczula na podejście do każdej sprawy na sposób indywidualny, co tylko otwiera drogę do wyjątków od reguły.
W ramach podsumowania naszych analiz warto jeszcze wysunąć dwie konkluzje. Pierwszą jest próba zrozumienia przez cywilne Małżeństwa, iż nie tyle pozbawienia Ich pewnych praw, co raczej nie korzystanie z nich przez Te Osoby wynika z prostej sytuacji przekroczenia zasad w KK, jakimi zarządzi się, na jakich opiera się Kościół. Drugim wnioskiem jest jednak też taki, aby wszyscy Duszpasterze stali na straży nie dopuszczenia do zaistnienia pewnych restrykcyjnych nadużyć.
 https://www.infor.pl/prawo/rozwody/rozwod-koscielny/3053640,Prawa-w-Kosciele-dla-cywilnych-malzenstw.html


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej