Przejdź do głównej zawartości

PROTOKÓŁ PRZEDŚLUBNY

Z uwagi na fakt, iż coraz częściej mamy do czynienia z małżeństwami Osób, których pochodzenie lokuje się na w dwa inne kraje, stąd w obecnych rozważaniach podejmiemy się tematu protokołu sporządzonego z Nupturientami przed zawarciem przez Nich małżeństwa. Bazą dla nas będą: Protokół rozmów kanoniczno-duszpasterskich z narzeczonymi przed zawarciem małżeństwa Polskiej Konferencji Episkopatu oraz Ehevorbereitungsprotokoll. Niederschrift zur kirchlichen Ehevorbereitung und Eheschliessung. Amtliches Formular der Deutschen Bischofskonferenz (Protokół sporządzony przez Episkopat Niemiecki).
Oba Protokoły przy niektórych pytaniach różnią się, wynika to z pewnością z innej mentalności, pewnych problemów, i na to aktualnie wskażemy.
I tak, w niemieckiej wersji Protokołu podniesione są takie kwestie, jak ew. apostazja czy wcześniejsze wyznania.
W polskojęzycznej wersji Protokołu poruszona natomiast została kwestia zawodu Rodziców Nupturientów.
Na pewno nie jest to miejsce i czas na ocenę obu Protokołów w świetle różnic, natomiast skoro – jak zostało to już wspomniane – treści obu bazują na specyfice danego kraju, to poruszenie kwestii – przykładowo – zawodu, wykształcenia też powinno być tym uzasadnione. Tak, jak zapytania o zmianę wyznania, wystąpienie z KK stawiane są w Niemczech, a to z uwagi na większą częstotliwość takich zjawisk aniżeli w naszym kraju, tak nie można odmówić prawdy twierdzeniu o większym wpływie rodziców na dzieci w naszej ojczyźnie niż u naszych Sąsiadów. Konsekwencją takiego ew. wpływu są kolejne pytania, tym razem dot.: posiadania wiedzy przez Rodziców Nupturientów o zawieraniu przez Nie małżeństwa, jak i stopień znajomości Rodziców przyszłych Współmałżonków.
Pytaniem stawianym w Ehevorbereitungsprotokoll, którego nie ma w naszym, jest to obejmujące już ew. potomstwo Nupturientów.
Część poświęcona przeszkodom małżeńskim, wadom i zakazom jest bardziej rozbudowana w Protokole Polskiej Konferencji Episkopatu aniżeli w Niemczech.
Na moment warto trochę odbiegnąć od właściwego profilu naszych rozważań, aby wspomnieć, iż przy zachowaniu różnicy pomiędzy przedślubnymi naukami a spisywaniem rzeczonego protokołu nic nie stoi na przeszkodzie, aby właśnie również w czasie tego ostatniego Nupturienci uświadomili sobie, iż obok religijnego wymiaru ceremonii w Kościele ma ona też charakter prawny, i że czasami od Ich (tj. Nupturientów) – ogólnie mówiąc – zachowania zależy ważność Ich przyszłego związku małżeńskiego. Stąd nie należy dziwić się takim kolejnym pytaniom, jak: sposób zachowania Strony w sytuacjach konfliktowych, wiedza nt. pewnych newralgicznych danych, a obejmujących już Rodzinę drugiej Strony itp.


https://www.katholisch.de/media/pdf/Ehevorbereitungsprotokoll.pdf
https://www.diecezja.gda.pl/dokumenty/wzory_pism.pdf
 https://rozwody-koscielne.eu/ogolnie/protokol-przedslubny/

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE, CHOROBA PSYCHICZNA w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu interesować nas będzie nie tyle to, w jaki sposób Kościelny Trybunał podchodzi do upośledzenia umysłowego czy choroby psychicznej w czasie trwającego kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, co fakt pewnej relacji pomiędzy tym, co jest w łonie chociażby medycyny, psychologii a tym, co jest treścią kościelnego prawa małżeńskiego. Na obszarze medycznym czyni się rozróżnienie pomiędzy upośledzeniem umysłowym a psychiczną chorobą. Pierwsza nieprawidłowość obejmuje, i niski poziom w sferze intelektualnej, i nieprzystosowanie do życia w społeczeństwie. Przy czym upośledzenie to nie choroba, a mogą się do niego przyczynić również czynniki społeczne, psychologiczne. Z kolei, przechodząc do drugiej w kolejności nieprawidłowości, to w skrócie można określić ją jako zaburzenia działające na sferę – podobnie, jak powyżej - intelektualną, społeczną, emocjonalną. Z upośledzeniem mamy do czynienia od praktycznie przyjścia na świat, zaś z chorobą już niekoni...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej