Przejdź do głównej zawartości

Wywiad - Sakrament CHRZTU ŚW. i jego skutki w praktyce

 


  • Czy fakt, że pierwszym udzielanym Sakramentem jest Sakrament Chrztu Św. ma jakieś prawne konsekwencje?

  • Tak, Sakrament Chrztu jest w kolejności pierwszym Sakramentem, jaki zostaje udzielony. Pozostałe Sakramenty mają charakter bardziej czy mniej fakultatywny. Tzn. nie wszystkie winno się przyjąć, nie we wszystkich można mieć udział. Ale to, iż Chrzest jest udzielany jako pierwszy niesie za sobą ten skutek, iż w sytuacji, gdyby Osobie nieochrzczonej został udzielony jakikolwiek inny, to nie byłby on ważny.

  • To, co zatem w sytuacji, kiedy zawierany jest związek z Osobą nieochrzczoną?

  • Gdy mamy do czynienia z wymienioną sytuacją, to zachodzi jedna z przeszkód, a to: przeszkoda różnej religii (inna nazwa – przeszkoda różnej wiary). Małżeństwo może jednak zostać zawarte po otrzymaniu dyspensy od tej przeszkody.

  • Ale skoro nie można przyjąć innych Sakramentów bez uprzedniego Chrztu, to czy w sytuacji rozpadu takiego związku mimo tego można przeprowadzić kościelny proces o nieważność takiego małżeństwa?

  • Nic nie stoi ku temu na przeszkodzie, ale istnieje też inne rozwiązanie w postaci rozwiązania ważnie zawartego małżeństwa na korzyść wiary Strony katolickiej, tj. na korzyść wiary, czy to Katolika z tego związku, czy Osoby z takiego związku, która zamierza związać się z Katolikiem.

  • Przywykło się, iż Sakramenty zwykle udzielane są przez Osoby duchowne, czy taka prawidłowość istnieje też przy Chrzcie?

  • Praktycznie w naszych warunkach też Chrzest sprawuje Osoba duchowna, jednakże np. w niebezpieczeństwie śmierci nic nie stoi na przeszkodzie, aby Sakrament ten został udzielony przez Osobę świecką. Ale skoro czynimy już odniesienia do Sakramentu małżeństwa to warto dodać, iż jego Szafarzami są przyszli Małżonkowie.

  • Wspomnieliśmy tutaj tylko o dwóch sytuacjach: gdy małżeństwo tworzone jest z Osobą nieochrzczoną, i gdy następuje rozpad małżeńskiego związku. Wydaje się, iż w tak zarysowanych już dwóch sytuacjach może dojść do braku zgody na Chrzest wspólnego potomstwa pomiędzy jego Rodzicami? Co w takiej sytuacji? To znaczy: czy można udzielić Chrztu mimo braku zgody jednego z Rodziców?

  • Można. A zagłębiając się w problematykę, to Prawodawca jasno formułuje, iż do godziwego udzielania Chrztu wymagana jest już zgoda przynajmniej jednego z Rodziców.

  • Częstym też pytaniem jest takie: czy zostanie wyrażona zgoda na Chrzestnego, co prawda wybranego przez Rodziców, ale którego życie może w jakimś stopniu odbiegać od życia chrześcijańskiego?

  • Jest kilka wymogów, jakie powinien spełniać Rodzic chrzestny, i wśród nich w KPK czytamy o „życiu zgodnym z wiarą”. Brak ew. zgody należy jednak wyjaśnić jego zadaniem, tj. skoro ma On stanowić pomoc Rodzicom w prowadzeniu przez przyjmującego Chrzest chrześcijańskiego życia, więc o wiele prościej taką pomoc można zrealizować, gdy sam Chrzestny takowe prowadzi, nie mówiąc już o tym, iż jednak za słowami powinny iść przede wszystkim czyny.

  • Kilka razy odnieśliśmy się do Sakramentu małżeństwa. Jak Pani mecenas sądzi: czy fakt jego zawarcia z powodu przymusu, w postaci braku udzielenia Chrztu dziecku może być racją do stwierdzenia nieważność małżeńskiego węzła?

  • Biorąc pod uwagę nasze polskie realia oraz czas to taka sytuacja raczej nie rokuje pozytywnym Wyrokiem, a to chociażby z jednego z powodów, iż w KPK nie czytamy o odmowie udzielenia Chrztu, co o jego odłożeniu, a to zupełnie dwie różne sytuacje. Aczkolwiek jest to też argument, który niejako z powodzeniem może przytoczyć Obrońca węzła małżeńskiego.

  • Biorąc pod uwagę niektóre ze sformułowań kodeksowych ma się wrażenie, iż za słabo nawiązują do prawa. Przykładowo, co oznacza, iż Chrzest ma „niezniszczalny charakter?

  • Bardzo ciekawe pytanie. Faktycznie, może się nam wydawać, że niektóre z zastosowanych stwierdzeń nie brzmią prawnie, ale to jest tylko taka sugestia. I tak, chociażby w przytoczonym przez Panią Redaktor twierdzeniu jest prawna konsekwencja w postaci pozostaniu ochrzczonym mimo np. dokonania aktu apostazji.

Wywiad ukazał się również na mojej eksperckiej stronie, na Portalu Infor.pl

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej