Przejdź do głównej zawartości

Czy TRUDNO jest otrzymać pozytywny Wyrok

 

Skoro nie każda sprawa kończy się pozytywnym Wyrokiem, wg którego zawarte małżeństwo zostaje uznane za nieważne, to można postawić pytanie: czy wobec tego otrzymanie takiego Wyroku jest trudne, skomplikowane.

Zanim udzielimy odpowiedzi na tak postawione pytanie, to warto pamiętać, iż absolutnie nie każdej Stronie zależy na stwierdzeniu nieważności swojego małżeństwa. I nie chodzi tutaj o sytuacje, chociaż takie też można spotkać, iż jedna ze Stron chce wyłącznie utrudnić Współmałżonkowi osiągnięcie innego celu aniżeli Ona ma na uwadze, co o sytuacje, kiedy Strona jest przekonana, iż małżeństwo Jej wcale nie zostało zawarte nieważnie, więc chce działać zgodnie z własnym sumieniem.

Generalnie, możliwe trudności można podzielić na dwie grupy: pierwsza z nich jest o charakterze subiektywnym, druga o charakterze obiektywnym.

Jeśli chodzi o pierwszą z grup, to w dużej mierze ew. trudności zależą od osobowości, wrażliwości danej Strony (płaszczyzna emocjonalna). Skoro małżeństwo zostało zawarte, to w większości przynajmniej na początku związku w relacjach Stron panowała pomyślność, szczęście. Skoro jednak doszło już do procesu, to Strona musi sobie uświadomić, iż nadzieje, jakie wiązała ze Współmałżonkiem, ze wspólną przyszłością zakończyły się niepowodzeniem. W skrócie, w grupie tych trudności chodzi o przeżywanie, bolesne przeżywanie tego, co miało i aktualnie ma miejsce.

Druga grupa ma wymiar już prawny. Nie jest tak, iż dowolnie można starać się o przeprowadzenie kościelnego procesu małżeńskiego, tj. przy nikłej argumentacji, przy braku dowodów. KPK stawia bowiem wymogi, którym trzeba sprostać. Wśród wymogów można zaakcentować szczególnie dwa:

  • zasadność sprawy, czyli konkretny tytuł, bądź tytuły, na podstawie którego/których można prowadzić proces; czyli uzasadnienie kroku wkroczenia na sądowe forum, przy jednoczesnym zadośćuczynieniu prawnym wymogom (trzeba liczyć się bowiem z tym, iż gdy sprawa nie jest zasadna, to może nastąpić nawet odrzucenie skargi powodowej);

  • środki dowodowe na potwierdzenie przyczyny lub prawnych przyczyn; zdarzyć się bowiem może, iż sprawa jest jak najbardziej zasadna, ale z różnych racji nie ma żadnych dowodów na jej poparcie.

    Praktycznie inne możliwe trudności oscylują wokół tych dwóch form, przykładowo: brak jednego z dowodów ze względów na niestawiennictwo Strony Pozwanej (brak Jej przyznania się, brak stawienia się przed Biegłym, brak - z uwagi na Jej nieobecność - jakiegoś dokumentu, który jest w Jej posiadaniu itp.). Czasami więc może dojść do sytuacji, kiedy z racji na nieobecności Strony Przeciwnej nawet zasadny tytuł prawny jest nie do wykazania.

Oczywiście niektóre z trudności można przezwyciężyć, np.: rozpoczęcie jak najszybsze procesu, aby upływ czasu negatywnie nie wpłynął na brak środków dowodowych; poczynienie jakichś kroków i starań o pełne uczestnictwo Strony Pozwanej. Ale też istnieje tzw. druga strona medalu, i trzeba być tego również świadomym, iż skoro nie każda sprawa kończy się Wyrokiem pozytywnym, co więcej, skoro, jak zostało to już powiedziane, może nastąpić nawet odrzucenie powództwa, to oznacza to, iż są też i takie sprawy, które są absolutnie niezasadne do przedstawienia ich Kościelnemu Trybunałowi.



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...

UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE, CHOROBA PSYCHICZNA w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu interesować nas będzie nie tyle to, w jaki sposób Kościelny Trybunał podchodzi do upośledzenia umysłowego czy choroby psychicznej w czasie trwającego kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, co fakt pewnej relacji pomiędzy tym, co jest w łonie chociażby medycyny, psychologii a tym, co jest treścią kościelnego prawa małżeńskiego. Na obszarze medycznym czyni się rozróżnienie pomiędzy upośledzeniem umysłowym a psychiczną chorobą. Pierwsza nieprawidłowość obejmuje, i niski poziom w sferze intelektualnej, i nieprzystosowanie do życia w społeczeństwie. Przy czym upośledzenie to nie choroba, a mogą się do niego przyczynić również czynniki społeczne, psychologiczne. Z kolei, przechodząc do drugiej w kolejności nieprawidłowości, to w skrócie można określić ją jako zaburzenia działające na sferę – podobnie, jak powyżej - intelektualną, społeczną, emocjonalną. Z upośledzeniem mamy do czynienia od praktycznie przyjścia na świat, zaś z chorobą już niekoni...