Przejdź do głównej zawartości

Istotne PRZYMIOTY i ELEMENTY małżeństwa

 

Między innymi w kanonie dotyczącym symulacji (czyli wykluczenia) Prawodawca użył dwóch sformułowań: istotne przymioty małżeństwa oraz elementy małżeństwa. Na pewno nie jest tak, iż jest to tylko zbyteczne powtórzenie, albowiem pod oba sformułowania podchodzą dwie różne rzeczywistości. I tę kwestię uczynimy przedmiotem naszych aktualnych rozważań.

Prawodawca w treści kan. 1056 KPK podaje, co „kryje się” pod stwierdzeniem istotnych przymiotów. Są nimi jedność oraz nierozerwalność. Jedność oznacza nic innego jak małżeństwo pomiędzy jedną kobietą a jednym mężczyzną. Przy tym w woli pełniejszego obrazu to dzięki treści kan. 1096 §1 KPK można dojść do takiego ujęcia jedności. Zaś nierozerwalność to nic innego jak dozgonność. Z kolei, mówiąc o elementach małżeństwa to mamy tutaj na myśli: wierność, potomstwo. Po raz kolejny celem posiadania pełniejszego obrazu warto zagłębić się w pewien szczegół, a mianowicie w relację pomiędzy jednością a wiernością. Wierność zakłada czystość małżeńską, natomiast jedność już niekoniecznie niesie ze sobą ten element.

Tyle teoria, natomiast praktyka jest już nieco bardziej skomplikowana.

I tak, można orzec nieważność małżeństwa z tytułu symulacji istotnych przymiotów, bądź elementów. Można też stwierdzić nieważność zawartego związku z tytułu błędu, co do istotnych przymiotów małżeństwa. W naszym środowisku na pewno bliższym są procesy z tytułu symulacji, aniżeli na podstawie błędu, gdyż symulacja zakłada posiadanie wiedzy zgodnej ze stanem faktycznym, zaś przy błędzie wiedza co prawda jest jednak treść jej znacznie odbiega od stanu faktycznego. Innymi słowy, tak jak przy symulacji wykluczająca Strona, bądź wykluczające Strony wiedzą, iż małżeństwo cechuje się jednością, nierozerwalnością, wiernością, ukierunkowane jest na potomstwo, tak przy błędzie wiedza już taka nie jest. I tak można wychodzić z założenia, iż związek małżeński to jednak więcej niż dwoje Osób, iż małżeństwo to owszem związek dwóch Osób, ale tej samej płci, iż małżeństwo ma charakter czasowy itp. Stąd zostało powiedziane, iż kościelne procesy małżeńskie w naszym kraju z tytułu takiego rodzaju błędu (zachodzą też inne jego rodzaje) są nader rzadko spotykane.

Kolejne również istotne praktyczne stwierdzenie jest to, iż warto, gdy Strona ma adwokata, pełnomocnika, aby zaznajomił on Ją z właściwą terminologią; warto, aby też w samym Sądzie podczas składania zeznań przez Strony i Świadków unikano specjalistycznych sformułowań, gdyż nie każdy może mieć pełną wiedzę w ich zakresie; w końcu warto, aby, gdy Strona czy Świadek spotka się z jakimś obcym dla Niej brzmiącym terminem, to – kolokwialnie mówiąc – nie wstydziła się i nie wahała się przyznać oraz wprost zapytać o ich znaczenie. Jest to ważne dla dalszego losu danej małżeńskiej sprawy.



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...