Przejdź do głównej zawartości

KOMUNIA ŚW./MSZA ŚW., SPOWIEDŹ - wywiad

 

  • Przed zawarciem małżeństwa Nupturienci przystępują do Sakramentu Spowiedzi Św., w czasie zawierania małżeńskiego związku przystępują do Komunii Św.. A co w sytuacji, gdy przykładowo jeden z przyszłych Małżonków zataja swój grzech czy grzechy? Czy ma to jakiś wpływ na ew. ważność małżeństwa?

  • Nie do końca. Natomiast kilka razy spotkałam się właśnie z podniesioną kwestią: czy małżeństwo zostało zawarte na sposób ważny, gdy został zatajony grzech. Pytanie bardzo ogólnikowe, podczas gdy sam KPK czyni rozróżnienie pomiędzy grzechem ciężkim a lekkim. Nie wchodząc w kwestie senso stricto religijno-moralne, odnieśmy się tylko do materii prawnej. I tak, zachęca się do spowiedzi z grzechów powszednich, natomiast przypomina się o obowiązku wyspowiadania się z grzechów ciężkich przynajmniej raz w roku. Zatem skoncentrujmy się na tej ostatniej sytuacji, gdy np. jeden z Nupturientów zataja swój grzech ciężki. Mimo takiej sytuacji mowy nie ma o ew. nieważności małżeństwa. Natomiast pośrednio sięgamy do jednego z tytułów prawnych, a to w postaci podstępu, który to tytuł już taką możliwość daje.

  • Proszę o przybliżenie Nam tego zagadnienia.

  • Wyobraźmy sobie sytuację, iż dana okoliczność podchodząca pod ciężki grzech zostaje nie tylko pominięta podczas Spowiedzi Św., to – jak już powiedzieliśmy powyżej – nie spowoduje nieważności małżeństwa, ale, gdy ów ciężki grzech stanowi także naruszenie prawa (np. popełnienie jakiegoś przestępstwa), zostaje zatajona, aby wyłudzić zgodę na ślub, to tylko ten ostatni fakt można zakwalifikować do przyczyny, na podstawie których można rozpatrywać ew. nieważność małżeństwa. „Można” - gdyż to czy faktycznie zaistniał podstęp, to pokaże i wykaże już cały proces.

  • Skoro jesteśmy już przy kościelnym procesie o nieważność małżeństwa, to, aby orzec nieważność musi ona zostać poparta odpowiednimi dowodami, środkami dowodowymi. Wśród nich KPK wymienia Świadków. Czy istnieje możliwość powołania na Świadka Kapłana?

  • I tak, i nie, bowiem, gdy Kapłan uzyskał wiedzę na dany temat, który winien zostać poruszony w kościelnym procesie, podczas Spowiedzi Św., to jest On związany obowiązkiem zachowania tajemnicy Spowiedzi Św. Natomiast, gdy Jego wiedza nie pochodzi ze Spowiedzi – to jak najbardziej. Trzeba jednak rozważyć i wziąć pod uwagę, aby czasem nie pojawiło się podejrzenie, zarzut – właśnie – złamania owej tajemnicy, gdyż jest to związane z poważnymi prawnymi konsekwencjami dla Spowiednika.

  • Zatem już wiemy, iż nie wyspowiadanie się z grzechu ciężkiego nie czyni (poza wymienionym wypadkiem) małżeństwa nieważnym. A co w sytuacji, gdy taki Małżonek przyjmuje Komunię Św.?

  • Oczywiście może to uczynić, tj. przechodząc już do pewnych szczegółów: gdy przyjmie Komunię Św. w stanie ciężkiego grzechu, małżeństwo jest ważne, Komunia Św. zostaje przyjęta na sposób niegodziwy. Inaczej natomiast sytuacja wygląda, gdy w tzw. ostatnim momencie Strona ta reflektuje się, wzbudza w sobie żal doskonały, który związany jest z postanowieniem wyspowiadania się, wówczas trudno mówić o takiej niegodziwości.

  • Tak, prowadząc tę rozmowę ma się wrażenie, iż prawo kanoniczne to raczej coś więcej niż tylko ludzkie stanowienie prawa.

  • Tak, bardzo słuszny wniosek Pani Redaktor, gdyż bazą jest, i Prawo Boże, to nie podlega zmianom, i ludzkie, które można dostosowywać do zmieniających się okoliczności.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej