Przejdź do głównej zawartości

Kwestia RODZINY w kościelnym procesie małżeńskim

 

Wielokrotnie w trakcie kościelnego procesu o nieważność małżeństwa brana jest pod uwagę Rodzina Strony, Stron, stąd warto przyjrzeć się bliżej temu zagadnieniu.

Jednym z tytułów, w świetle którego podnoszony jest rzeczony wątek, jest niezdolność natury psychicznej. Ma to miejsce z tego względu, iż zasadnym jest wskazanie na źródło niezdolności, a tym niejednokrotnie może być właśnie Rodzina, i w sensie odziedziczenia czegoś po niej, i w znaczeniu wychowania przez Nią. Jednak z uwagi, iż nie zawsze Strona wzrasta w Rodzinie, to suponowałabym o rozumieniu jej bardziej jako środowiska wychowania, dorastania.

Kolejnym tytułem, w którym w pełni sensownym jest nawiązanie do Rodziny, bądź – jak wyżej – środowiska, jest symulacja i jej różne rodzaje. Środowisko może bowiem tak ukształtować osobowość Strony, jednak nie w sensie ukonstytuowania w niej jakiejś anomalii, gdyż symulacja to znosi, iż Strona dokonuje wykluczenia czegoś.

Jeszcze innymi przykładowymi prawnymi przyczynami, które tłumaczą podniesienie w procesie Rodziny, środowiska są: podstęp oraz przymus. Podstępne wprowadzenie w błąd - z tej racji, iż jednym ze składowych elementów tego tytułu to sprawca podstępu, a nim niekoniecznie musi być Strona, co Rodzina, Osoby trzecie. Z kolei przymus i bojaźń dlatego, iż często z racji na przymus, powstanie w jego wyniku bojaźni, a chodzi o tzw. bojaźń szacunkową, np. przed Rodzicami, Strona decyduje się na wstąpienie w związek małżeński.

Naturalnie, także i inne tytuły można w jakiś sposób rozpatrywać w świetle Rodziny, ale te powyżej wymienione uważam za najbardziej klarowne, najczęściej spotykane. Natomiast, gdy chodzi o inne przyczyny, to tutaj na myśl mogą przyjść nawet niektóre z małżeńskich przeszkód, jak przeszkoda pokrewieństwa, powinowactwa czy pokrewieństwa prawnego (adopcja).

Jak widać z tych zaledwie kilku przykładów, Rodzina/środowiska wzrastania, z jednej strony, jest współodpowiedzialne bardziej czy mniej za przyczynę nieważności małżeństwa, czyli za samą jego nieważność, ale skoro tak, to, z drugiej strony, to na Niej/na nim spoczywa obowiązek takiego ukształtowania, przygotowania Strony, aby nie stanowiła Ona (tj. Strona) racji do wkroczenia w przyszłości na drogę sądową.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej