Przejdź do głównej zawartości

Przesłanki do PROCESU SKRÓCONEGO, kiedy małżeństwo nieważne, trudności

 

Już kilka razy przedmiotem naszych analiz uczyniliśmy takie okoliczności, które wg motu proprio Mitis Iudex Dominus Iesus Papieża Franciszka czynią możliwym przeprowadzenie procesu drogą postępowania skróconego. Dla przypomnienia, były nimi: fakt nieoczekiwanej ciąży, krótki czas trwania małżeństwa oraz relacja pozamałżeńska.

Obecnie jako przedmiot kolejnego rozważania uczynimy: aborcję dokonaną dla uniknięcia zrodzenia dziecka; brak wiary, który może doprowadzić do symulacji zgody, bądź błędu, zawarcie małżeńskiego związku z przyczyny całkowicie obcej małżeństwu. Naturalnie nie są to wszystkie okoliczności, jakie Prawodawca wymienia, ale też nie można pominąć, iż On sam nie podaje jakiegoś zamkniętego ich katalogu. Aktualnie wybraliśmy te, gdyż nie należą one do prostych.

Odnośnie do dokonania aborcji. Sam fakt jej dokonania wcale nie przesądza od razu o nieważności małżeństwa. Abstrahując od oceny moralnej, to wydaje się, iż zachodzi różnica - w kontekście nieważności związku - pomiędzy przypadkiem, w którym dokonana została aborcji, gdy rodzice pozyskali wiedzę odnośnie do ciężkiej niepełnosprawności poczętego dziecka, która może niemalże z pewnością doprowadzić do jego śmierci, a sytuacją, kiedy dokonywanie (ważne słowo wskazujące na możliwość powtarzania) aborcji jest jednym ze sposobów, metod na nie urodzenie dziecka. Powtórzmy jednak raz jeszcze: nie zajmujemy się w tej sytuacji oceną moralną tego zjawiska (!). Naturalnie, żaden przypadek nie oznacza, iż gdy aborcja została dokonana w wyżej opisany sposób, to, albo mamy do czynienia z ważnie zawartym małżeństwem (pierwsza sytuacja), albo z nieważnym (sytuacja druga). Natomiast jakaś rutyna, doświadczenie skłaniają nas bardziej ku uznania małżeństwa za nieważne w przypadku drugim. Kolejna trudność polega na zakwalifikowaniu danego przypadku, konkretnej sprawy do określonego tytułu prawnego. Może trudnością nie jest fakt w ogóle przypisania sprawie danej prawnej podstawy dla niej, co fakt, iż gdy zostanie ona przypisana do „niewłaściwej”, to chociaż małżeństwo jest nieważne, to na podstawie tej „nieodpowiedniej” przyczyny Wyrok będzie negatywny, czyli taki, wg którego nie udowodniono nieważności badanego związku. A w nakreślonej okoliczności sprawę można podporządkować dwom tytułom: wykluczeniu potomstwa oraz niezdolności natury psychicznej do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich – i niekoniecznie po tej Stronie, która dokonuje zabiegu.

Drugą wymienioną okolicznością w przytoczonym Dokumencie jest wzmiankowany brak wiary. Dlaczego okoliczność ta może nastręczać pewne trudności? Mogą one wynikać z tego, iż przyczyna ta nie jest aż tak powszechna w naszym kraju, co z kolei powoduje, iż nie jest aż tak dobrze „opanowana”, jak inne. Po drugie, nie chodzi o sam fakt braku wiary, gdyż, gdyby tak było, to niezasadnym byłoby udzielanie dyspensy od przeszkody różnej wiary (różnej religii). Dlatego, jak sam Prawodawca akcentuje, chodzi, albo o symulację, albo o błąd. Obie jednak przyczyny nie oznaczają ignorancji, czyli niewiedzy, a taki argument nawet często jest przytaczany przez Strony na poczet „nieważności” Ich małżeństwa. Przecież, zarówno symulacja, jak i błąd oznaczają, iż Strona, Strony mają wiedzę, aczkolwiek w przypadku błędu jest ona niezgodna ze stanem rzeczywistym, i od razu przy tym dodajmy, iż w przypadku błędu chodzi wprost o wolę zawarcia takiego błędnie pojętego małżeństwa.

I na koniec – zawarcie małżeństwa z przyczyn jemu obcych. Przy tej okoliczności trzeba mieć z lekka mówiąc „poczucie”, co jest racją obcą małżeństwu, a co nie, sam Prawodawca zwraca na to uwagę przez użycie słowa „całkowicie” (przyczyny całkowicie obcej). Gdyż nie można odgórnie ferować Wyrok o nieważności małżeństwa, gdy racja dla jego zawarcia jest tylko – nazwijmy to roboczo – niedoskonała. Przecież ocena kandydata na męża pod kątem Jego zaradności, przedsiębiorczości, a stąd też i decyzja o wyjściu za Niego za mąż, wcale nie musi oznaczać, iż to wyjście za mąż ma jedynie na celu zdobycie materialnych środków. Nie mówiąc i o tym, iż także przy tej okoliczności w grę wchodzi, czy symulacja, czy niezdolność psychiczna. A o tym, jak może zostać zakończony kościelny proces małżeński, jeśli sprawę będzie prowadziło się z błędnego tytułu – zostało powiedziane powyżej.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...

UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE, CHOROBA PSYCHICZNA w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu interesować nas będzie nie tyle to, w jaki sposób Kościelny Trybunał podchodzi do upośledzenia umysłowego czy choroby psychicznej w czasie trwającego kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, co fakt pewnej relacji pomiędzy tym, co jest w łonie chociażby medycyny, psychologii a tym, co jest treścią kościelnego prawa małżeńskiego. Na obszarze medycznym czyni się rozróżnienie pomiędzy upośledzeniem umysłowym a psychiczną chorobą. Pierwsza nieprawidłowość obejmuje, i niski poziom w sferze intelektualnej, i nieprzystosowanie do życia w społeczeństwie. Przy czym upośledzenie to nie choroba, a mogą się do niego przyczynić również czynniki społeczne, psychologiczne. Z kolei, przechodząc do drugiej w kolejności nieprawidłowości, to w skrócie można określić ją jako zaburzenia działające na sferę – podobnie, jak powyżej - intelektualną, społeczną, emocjonalną. Z upośledzeniem mamy do czynienia od praktycznie przyjścia na świat, zaś z chorobą już niekoni...