Przejdź do głównej zawartości

UWAGI OBROŃCY WĘZŁA MAŁŻEŃSKIEGO

 

W trakcie kościelnego procesu małżeńskiego na pewnym jego etapie dochodzi do przedstawienia uwag przez Obrońcę węzła małżeńskiego. Etap ten ma miejsce w zależności od praktyki danego Trybunału: bywa, iż można się z nimi zapoznać już na publikacji akt (czyli na ich odczycie), bądź po zamknięciu postępowania dowodowego, kiedy uwagi te przesyłane są Stronom listownie.

Też dla dopełnienia tematu warto krótko przypomnieć, iż zadaniem Osoby pełniącej tą funkcję jest podanie racjonalnej argumentacji contra orzekaniu nieważności małżeństwa. Ze sformułowania tego można wysunąć dwa kolejne wnioski. Pierwszy to ten, iż Obrońca węzła wcale nie zawsze optuje przeciwko nieważności, nie byłoby to wówczas do pogodzenia z ową racjonalnością. Drugi wniosek to ten, iż zadaniem Obrońcy węzła jest optowanie przeciwko nieważności, nie zaś za ważnością, gdyż na straży ważnego zawarcia małżeństwa stoi już prawne domniemanie.

W końcu przejdźmy do najczęściej podawanych uwag przez Obrońcę węzła małżeńskiego. Przykładowo są nimi:

  • brak udziału Strony Pozwanej, a udział ten jest szczególnie cenny, jeśli proces przebiega z tytułu symulacji po Tej Stronie, a w wyniku braku Jej stawiennictwa materiał dowodowy pozbawiony zostaje przyznania się Tej Strony; a dalej, uczestnictwo tej Strony też jest cenne, gdy proces toczy się z tytułu niezdolności psychicznej (ale i też fizycznej) po tej Stronie, a Strona Te nie stawia się przed konkretnym Biegłym;

  • brak spójności tzw. numerycznej w materiale dowodowym, tj. spójności pomiędzy wszystkimi już zgromadzonymi dowodami; brak spójności materialnej, tj. spójności w obrębie jednego dowodu; brak na płaszczyźnie intelektualnego ujęcia środków dowodowych, co uwidacznia się przy źródle, z którego czerpie w czasie zeznań Świadek, Świadkowie (a przy okazji można dodać o czasie pozyskania wiedzy); raczej nie podnoszony jest walor religijności, tj. faktu oddalenia od Kościoła np. Świadka, ale wiarygodności (moralności) już tak;

  • ubogość w materiale dowodowym, pewna wśród nich stronniczość (Świadkowie Strony Pozwanej potwierdzają tezy Strony Pozwanej, zaś Świadkowie Strony Powodowej potwierdzają Jej tezy).

To w dużym skrócie, gdyż trzeba pamiętać, iż rodzaj tych uwag uwarunkowany jest od już danej małżeńskiej sprawy, a te przecież mogą mieć przeróżne braki.

Na końcu warto też przypomnieć, iż do uwag Obrońcy węzła nie należy pochodzić emocjonalnie, ale merytorycznie, tj.: potraktować je jako w pewnym sensie ostatnią możliwość na uzupełnienie wyliczonych przez Niego braków, na odpowiedź na Jego zarzuty (Obrońca węzła może udzielić ponownej odpowiedzi Stronie, Stronom).

Na zakończenie warto też dodać, iż Obrońcą węzła może być też osoba świecka (oczywiście istnieją też inne wymogi, jakie winien On spełnić), oraz iż ma On również prawo do apelacji od wydanego Wyroku (!).

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...

UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE, CHOROBA PSYCHICZNA w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu interesować nas będzie nie tyle to, w jaki sposób Kościelny Trybunał podchodzi do upośledzenia umysłowego czy choroby psychicznej w czasie trwającego kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, co fakt pewnej relacji pomiędzy tym, co jest w łonie chociażby medycyny, psychologii a tym, co jest treścią kościelnego prawa małżeńskiego. Na obszarze medycznym czyni się rozróżnienie pomiędzy upośledzeniem umysłowym a psychiczną chorobą. Pierwsza nieprawidłowość obejmuje, i niski poziom w sferze intelektualnej, i nieprzystosowanie do życia w społeczeństwie. Przy czym upośledzenie to nie choroba, a mogą się do niego przyczynić również czynniki społeczne, psychologiczne. Z kolei, przechodząc do drugiej w kolejności nieprawidłowości, to w skrócie można określić ją jako zaburzenia działające na sferę – podobnie, jak powyżej - intelektualną, społeczną, emocjonalną. Z upośledzeniem mamy do czynienia od praktycznie przyjścia na świat, zaś z chorobą już niekoni...