Przejdź do głównej zawartości

FORMALNOŚCI PRZEDŚLUBNE w aspekcie kościelnego procesu małżeńskiego

Nie będzie naszym zadaniem podanie w sposób dokładny tego, co wymagane jest przy okazji załatwiania formalności przed zawarciem kościelnego związku, co zaledwie podniesienie tych kwestii na wspomnianą okoliczność, do których sięga się w trakcie procesu o stwierdzenie nieważności zawartego małżeństwa.
Przed wstąpieniem w związek małżeński spisywany jest tzw. protokół rozmów kanoniczno-duszpasterskich. O treści jego mowa była w artykule: Protokół przed zawarciem małżeństwa: w Polsce a w Niemczech. Wybrane różnice. Często w trakcie już toczącego się procesu Sąd może wystąpić z inicjatywą o załączenie jego do akt sprawy. Naturalnie, raczej nie można liczyć, aby znalazły się w nim treści wprost świadczące o nieważności danego związku, bowiem gdyby tak było, to z dużym prawdopodobieństwem do zawarcia jego by nie doszło, niemniej, po pierwsze, mogą być tam spisane takie informacje, które z punktu przebiegającego postępowania są ważne, po drugie, w przypadku nawet ich braku, może być to kolejny argument tym razem dla Obrońcy węzła małżeńskiego przeciwko orzekaniu przez Trybunał nieważności małżeństwa.
Na powyżej wymienioną okoliczność (tj. spisanie przedślubnego protokołu) Nupturienci przynoszą ze sobą potwierdzenie ukończenia przez Nich przedślubnych katechez jak i potwierdzenie odbycia spotkań w Katolickiej Poradni Życia Rodzinnego. Także i do tego wątku można sięgnąć podczas kościelnego procesu, a sięga się do niego przez zadanie podstawowych zapytań o: uczestnictwo w katechezach przez obie Strony, odbyciu spotkania przez Nie w Poradni, jak i o ew. komentarze w trakcie nich, bądź w czasie przed lub po nich. Zwłaszcza uczestnictwo w tych katechezach, przyjście do Poradni i sfinalizowanie spotkań stanowi z pewnością okazję do podjęcia rozmów pomiędzy samymi Narzeczonymi odnośnie Ich przyszłej rodziny, z kolei pominięcie tego tematu w całym okresie przedślubnym przez Strony raczej niezbyt dobrze świadczy o dojrzałym podejściu Ich do mającego mieć miejsce wydarzenia. Podczas spisywania protokołu Narzeczeni przynoszą ze sobą też potwierdzenie zakończenia katechizacji na jakimś poziomie swojej edukacji. Również i to nie pozostaje bez echa w czasie sądowych czynności. Innym dokumentem wymaganym do przedstawienia przez Nupturientów przy tej okazji jest metryka chrztu św. Niektóre Oficjalaty wprost wymagają wśród załączników do powództwa właśnie wspomnianej metryki, a to z uwagi na jakieś ew. adnotacje w niej.
Jeszcze jedną z przedślubnych formalności jest przystąpienie przez Strony do sakramentu Spowiedzi św., też i ten wymóg może zostać podniesiony w trakcie sądowego procesu i wykorzystany w odpowiedni sposób na jego użytek.
Naturalnie, trzeba sobie uświadomić, iż sięganie do niektórych tu przytoczonych przyszłych dowodów zależy w dużej mierze od tytułu, na podstawie którego przebiega małżeński proces kościelny, przykładowo: potwierdzenie w postaci udziału w katechizacji z czasów jeszcze swojej nauki, a następnie udział dosyć aktywny i w pozytywnym wydźwięku w katechezach przedślubnych oraz udział w spotkaniach w Poradni a jakiś rodzaj symulacji; dalej: niezdolność natury psychicznej a jakaś ważna informacja w Protokole przedślubnym. Wreszcie sięgniecie i wykorzystanie ich w sposób oczywisty uwarunkowany jest też wyznaniem Strony.
Odnośnie wymagań stawianym Nupturientom przed zawarciem przez Nich sakramentu małżeństwa, korzystałam z :

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej