Przejdź do głównej zawartości

FORMALNOŚCI PRZEDŚLUBNE w aspekcie kościelnego procesu małżeńskiego

Nie będzie naszym zadaniem podanie w sposób dokładny tego, co wymagane jest przy okazji załatwiania formalności przed zawarciem kościelnego związku, co zaledwie podniesienie tych kwestii na wspomnianą okoliczność, do których sięga się w trakcie procesu o stwierdzenie nieważności zawartego małżeństwa.
Przed wstąpieniem w związek małżeński spisywany jest tzw. protokół rozmów kanoniczno-duszpasterskich. O treści jego mowa była w artykule: Protokół przed zawarciem małżeństwa: w Polsce a w Niemczech. Wybrane różnice. Często w trakcie już toczącego się procesu Sąd może wystąpić z inicjatywą o załączenie jego do akt sprawy. Naturalnie, raczej nie można liczyć, aby znalazły się w nim treści wprost świadczące o nieważności danego związku, bowiem gdyby tak było, to z dużym prawdopodobieństwem do zawarcia jego by nie doszło, niemniej, po pierwsze, mogą być tam spisane takie informacje, które z punktu przebiegającego postępowania są ważne, po drugie, w przypadku nawet ich braku, może być to kolejny argument tym razem dla Obrońcy węzła małżeńskiego przeciwko orzekaniu przez Trybunał nieważności małżeństwa.
Na powyżej wymienioną okoliczność (tj. spisanie przedślubnego protokołu) Nupturienci przynoszą ze sobą potwierdzenie ukończenia przez Nich przedślubnych katechez jak i potwierdzenie odbycia spotkań w Katolickiej Poradni Życia Rodzinnego. Także i do tego wątku można sięgnąć podczas kościelnego procesu, a sięga się do niego przez zadanie podstawowych zapytań o: uczestnictwo w katechezach przez obie Strony, odbyciu spotkania przez Nie w Poradni, jak i o ew. komentarze w trakcie nich, bądź w czasie przed lub po nich. Zwłaszcza uczestnictwo w tych katechezach, przyjście do Poradni i sfinalizowanie spotkań stanowi z pewnością okazję do podjęcia rozmów pomiędzy samymi Narzeczonymi odnośnie Ich przyszłej rodziny, z kolei pominięcie tego tematu w całym okresie przedślubnym przez Strony raczej niezbyt dobrze świadczy o dojrzałym podejściu Ich do mającego mieć miejsce wydarzenia. Podczas spisywania protokołu Narzeczeni przynoszą ze sobą też potwierdzenie zakończenia katechizacji na jakimś poziomie swojej edukacji. Również i to nie pozostaje bez echa w czasie sądowych czynności. Innym dokumentem wymaganym do przedstawienia przez Nupturientów przy tej okazji jest metryka chrztu św. Niektóre Oficjalaty wprost wymagają wśród załączników do powództwa właśnie wspomnianej metryki, a to z uwagi na jakieś ew. adnotacje w niej.
Jeszcze jedną z przedślubnych formalności jest przystąpienie przez Strony do sakramentu Spowiedzi św., też i ten wymóg może zostać podniesiony w trakcie sądowego procesu i wykorzystany w odpowiedni sposób na jego użytek.
Naturalnie, trzeba sobie uświadomić, iż sięganie do niektórych tu przytoczonych przyszłych dowodów zależy w dużej mierze od tytułu, na podstawie którego przebiega małżeński proces kościelny, przykładowo: potwierdzenie w postaci udziału w katechizacji z czasów jeszcze swojej nauki, a następnie udział dosyć aktywny i w pozytywnym wydźwięku w katechezach przedślubnych oraz udział w spotkaniach w Poradni a jakiś rodzaj symulacji; dalej: niezdolność natury psychicznej a jakaś ważna informacja w Protokole przedślubnym. Wreszcie sięgniecie i wykorzystanie ich w sposób oczywisty uwarunkowany jest też wyznaniem Strony.
Odnośnie wymagań stawianym Nupturientom przed zawarciem przez Nich sakramentu małżeństwa, korzystałam z :

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...

UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE, CHOROBA PSYCHICZNA w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu interesować nas będzie nie tyle to, w jaki sposób Kościelny Trybunał podchodzi do upośledzenia umysłowego czy choroby psychicznej w czasie trwającego kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, co fakt pewnej relacji pomiędzy tym, co jest w łonie chociażby medycyny, psychologii a tym, co jest treścią kościelnego prawa małżeńskiego. Na obszarze medycznym czyni się rozróżnienie pomiędzy upośledzeniem umysłowym a psychiczną chorobą. Pierwsza nieprawidłowość obejmuje, i niski poziom w sferze intelektualnej, i nieprzystosowanie do życia w społeczeństwie. Przy czym upośledzenie to nie choroba, a mogą się do niego przyczynić również czynniki społeczne, psychologiczne. Z kolei, przechodząc do drugiej w kolejności nieprawidłowości, to w skrócie można określić ją jako zaburzenia działające na sferę – podobnie, jak powyżej - intelektualną, społeczną, emocjonalną. Z upośledzeniem mamy do czynienia od praktycznie przyjścia na świat, zaś z chorobą już niekoni...