Przejdź do głównej zawartości

Współpraca PAŃSTWA i KOŚCIOŁA - kościelny proces małżeński

W obecnym rozważaniu naszym celem nie będzie analiza samej kwestii wzmiankowanej w temacie współpracy szczególnie w interesującym nas procesie małżeńskim, co wskazanie na te płaszczyzny/momenty, w których taka współpraca byłaby nie tylko cenna, co nader pożyteczna.
Jednym z przykładów jest niemożliwość dołączenia dowodów przez jedną ze Stron procesowych, dodajmy - dowodów dotyczących Strony przeciwnej, gdy Ta nie wyraża woli ich załączenia. Gdy proces kościelny przebiega równolegle do cywilnego (np. do sprawy rozwodowej), bądź, gdy uprzedza ten drugi, to nic nie stoi jeszcze na przeszkodzie, aby zainteresowana Strona na forum SC wystąpiła z taką prośbą. Pożądanym byłoby, gdyby SC przychylił się do tego.
Innym przykładem jest konieczność podania Trybunałowi Kościelnemu adresu Strony Pozwanej - ten nie zawsze jest znany. Pomocą w opisanej sytuacji jest jedna z Instytucji Państwowych. Niestety spotkałam się już z praktyką odmowy podania adresu z racji braku interesu prawnego Strony Powodowej. W tym momencie nie będziemy analizować dokładnie argumenty pro i contra takiemu stanowiska, ale – jak widać – to kolejna sfera, w której Państwo mogłoby pomóc Kościołowi. Przecież adres wcale nie musi zostać udostępniony w kościelnych aktach sprawy, a wyłącznie podany do informacji tylko Trybunałowi, który z kolei nie mógłby go upublicznić drugiej Stronie, Jej pełnomocnikowi/adwokatowi.
Podaliśmy dwa przykłady, w których Państwo mogłoby pomóc Kościołowi, ale warto zastanowić się nad przeciwnym kierunkiem, tj.: czy Kościół mógłby stanowić pomoc dla Państwa, a jeśli tak, to: w jakim momencie/przez co. Jedynym z przykładów może być sporządzenie opinii przez Biegłego (chodzi o proces przebiegający z tytułu niezdolności psychicznej). Powtórzmy: gdy proces kościelny uprzedza proces cywilny, bądź toczy się równolegle do cywilnego, dobrze byłoby, aby jakieś najważniejsze informacje, które mają znaczenie nie tylko dla Tych dwóch Stron w kościelnym procesie, ale i na szerszym forum, mogły zostać przekazane do wiadomości odpowiednim instytucjom.
Innym momentem/miejscem pomocy w takim kierunku mogłoby być udostępnianie materiału zgromadzonego w trakcie kościelnego procesu małżeńskiego przykładowo SC. Jak wiemy, praktyka przedkładania protokołów z rozwodu cywilnego Sądowi Kościelnemu ma często miejsce, natomiast przez zastosowanie tej samej praktyki jednakże w odwrotną Stronę nie tylko, że mogłoby to okazać się pożytecznym, co dodatkowo mogłoby nadać swoistego rodzaju prestiż Sądom Kościelnym.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej