Przejdź do głównej zawartości

ŚLUBNE POCHODZENIE potomstwa z nieważnego małżeństwa

Czasami pojawia się pytanie: czy dziecko/dzieci, które przychodzą na świat z małżeństwa, które zostało uznane za nieważne jest ślubne, czy nie. Naturalnie w dobie współczesnej postawiona kwestia nie stanowi większego problemu, jeśli chodzi o podejście do dzieci pochodzących ze związków zawartych wyłącznie na sposób cywilny czy z wolnych związków ich rodziców, to jednak treść pytania jak i odpowiedź może wydawać się interesująca.

Z jednej strony, istnieje domniemanie prawne, wg którego uznaje się małżeństwo za ważnie zawarte, z drugiej strony, istota procesu o stwierdzenie/orzeczenie nieważności małżeństwa polega na uznaniu, iż ono od początku było nieważnie zawarte, gdyż gdyby było inaczej, to musielibyśmy mówić o jego unieważnieniu. Teraz widzimy więc zasadność poniesionej w temacie kwestii, gdyż mamy do czynienia z sytuacją, iż dziecko zostaje poczęte czy przychodzi na świat właśnie z nieważnie od początku zawartego małżeństwa. Nawet treść przytoczonego powyżej domniemania prawnego nie jest tu za bardzo pomocą, zwłaszcza gdy uwzględnia się już czas po wydaniu wyroku/wyroków pozytywnych. Inaczej sytuacja przedstawia się przy instytucji rozwiązania małżeństwa, gdyż rozwiązanie dotyczy nie związków zawartych nieważnie, a małżeństw ważnych (!).
W jaki sposób zatem w prawie uznaje się mimo wszystko ślubne pochodzenie takiego dziecka? Przytaczanie argumentów typu: dziecko nie jest winne sytuacji jest owszem prawidłowe, ale nie pomaga w sposób merytoryczny odpowiedzieć na postawione zapytanie. Można iść także w jeszcze inną stronę: iż trzeba odróżnić sytuację w ogóle zawarcia przez Strony małżeństwa na forum kościelnym od sytuacji braku tego faktu. Owszem następuje zawarcie małżeństwa nieważnego, ale też Strony często nie są tego świadome. Naturalnie nie oznacza to, że brak wiedzy pociąga za sobą ważność zawiązanego węzła, ale jest to jakieś rozwiązanie. Jednak, kolokwialnie mówiąc, „gorzej” jest, gdy obie Strony są świadome nieważnie zawartego przez siebie ślubu.

Prywatnie wychodzę z założenia, iż wniosek o ślubnym pochodzeniu z nieważnego małżeństwa wynika z dużo wcześniejszej mentalności, kiedy to nieślubne dziecko było gorzej traktowanie i bynajmniej nie tylko na płaszczyźnie moralnej, prywatnej, gdyż tego typu pochodzenie pociągało za sobą skutki prawne, stąd „usprawiedliwienie” ślubnego pochodzenia dziecka z nieważnego małżeństwa. Problem można rozwiązać natomiast w ten sposób, iż uczyni się różnicę pomiędzy: nieważnym małżeństwem, czyli związkiem, które zostało zawarte, stąd mowa o ślubnym pochodzeniu, gdyż fakt ślubu zaistniał od sytuacji małżeństwa, które wg prawa kanonicznego nie jest małżeństwem, nigdy bowiem nie zaistniało.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...