Przejdź do głównej zawartości

ZAKAZ procesu z tego samego tytułu

Na początku wyjaśnijmy zapodany w treści temat: mianowicie chodzi o sytuację, kiedy po jednym już negatywnym Wyroku Strona wszczyna kościelny proces np. o nieważność małżeństwa z tego samego tytułu, ale w innym właściwym Sądzie.

Na początku warto zastanowić się nad pytaniem: dlaczego pojawia się w ogóle taki zakaz. Odpowiedzi może być z pewnością kilka. Na czoło wysuwać się ta, w której podnosi się różnicę w orzekaniu pomiędzy Trybunałami Kościelnymi, a w dalszej perspektywie podnosi się przypisanie jednemu Sądowi podejścia bardziej liberalnego, innemu – restrykcyjnego. A przecież Wyrok powinien być ponad pewnymi subiektywnymi elementami. Naturalnie tych ostatnich nie sposób usunąć całkowicie (np. większa/mniejsza wiedza, wspomniane bardziej czy mniej liberalne/restrykcyjne podejście poszczególnych Sędziów), jednakże to, co obiektywne winno przeważyć na szali (posiadanie podstawowej niejako bazowej wiedzy, trzymanie się pewnych realiów).
Pojawia się kolejne stąd zapytanie: co w sytuacji - mimo wszystko - przeforsowania zakazu. W rzeczonej sytuacji Wyrok jest ważny. Natomiast, aby uniknąć tego, o czym powyżej, warto zastanowić się nad wprowadzeniem jakiegoś rozwiązania. Czasami nie wystarczy proste zapytanie o to czy Strona nie jest już po kościelnym procesie małżeńskim, gdyż Strona może nie odpowiedzieć zgodnie z prawdą, aczkolwiek faktycznie, lepiej jest zadać tego typu pytanie aniżeli - nie. Rozwiązań może być kilka. Jednym z nich to prowadzenie rejestru spraw dla danego kraju. Naturalnie, nie jest to może do końca – kolokwialnie mówiąc – najszczęśliwsze rozwiązanie, gdyż sprawa mogła być co prawda nieprowadzona w kraju Strony, ale za granicą, natomiast wychodzę z założenia, iż chociażby taki krok może zmniejszyć zachowanie Strony/Stron niezgodne z prawem. Innym rozwiązaniem to prześledzenie czy proces nie był czasem prowadzony przez Ten Sąd, z którym Strona wykazuje jakikolwiek związek (np. przez zawarcie małżeństwa, przez swoje miejsce zamieszkania/miejsce zamieszkań, przez miejsce zamieszkania/miejsce zamieszkań Strony Przeciwnej itd.).
Dodatkowo warto wziąć też pod uwagę również możliwość, gdy Strona dołącza nową przyczynę na poziomie apelacyjnym, i gdy Wyrok kończy się, zarówno nie udowodnieniem nieważność z przyczyny dotychczasowej/przyczyn dotychczasowych, jak i z nowej czy nowych, i gdy Strona rozpoczyna proces od początku, ale z przyczyny już rozpatrywanej po raz pierwszy przez Trybunał Apelacyjny.

Oczywiście, iż zapodane sposoby rozwiązania wymagają dopracowania, ale warto podjąć i tego typu zagadnienie.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Element RELIGIJNOŚCI w kościelnym procesie małżeńskim

Poniesiona w temacie kwestia – religijność - w trakcie kościelnego procesu małżeńskiego, a więc, i procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, jak i o jego rozwiązanie może przewijać się kilkakrotnie. Od procesu przebiegającego z jakiegoś konkretnego tytułu (tu od razu – kolokwialnie mówiąc – rzuca się szczególnie symulacja /inaczej wykluczenie/), przez świadectwa religijności, moralności, wiarygodności, do pytań tzw. ogólnych (a zatem nie szczegółowych). To tylko nieliczne przykłady, w które jednak nie wchodzimy na obecną chwilę na sposób szczegółowy. Natomiast obecnie, przynajmniej trochę nawiązując do przyczyn prawnych, warto w ich kontekście, a zwłaszcza w aspekcie jednej z nich, podjąć się rzeczonego tematu. Tą podstawą prawną będzie niezdolność natury psychicznej , o której w znanym już nam kan. 1095 KPK. Jak jest to już wiadome, pod niezdolność podchodzą różne rodzaje nieprawidłowości (zaburzenia, choroby). W ramach niektórych z nich bez trudno można zauważyć przewi...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej