Przejdź do głównej zawartości

HOMOSEKSUALIZM - przyczyną nieważności małżeństwa?

Sama kwestia homoseksualizmu wydaje się, iż jest tak oczywista w znaczeniu tego czy może być przyczyną uznania małżeństwa za nieważnie zawartego, że poruszanie jej właśnie w tym aspekcie mogłoby nic nie wnieść w naszą analizę, dlatego obecnie postarajmy się spojrzeć na tę seksualną orientację w kontekście, tak przyczyn, na podstawie których może przebiegać proces małżeński, jak i w świetle tego, kiedy trudno orzec nieważność małżeństwa, gdyby się poszło w tym kierunku.

Jednym z tytułów, pod który szybko można zakwalifikować homoseksualizm, jest znana już nam ze wcześniejszych rozważań niezdolność natury psychicznej do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich (kan. 1095 nr 3 KPK). Już przy pierwszym kontakcie z tą przyczyną może pojawić się zarzut, pretensja Strony homoseksualnej o jej dyskryminację w znaczeniu – wg Jej zdania – uznania Jej orientacji za zaburzenie, chorobę. Tymczasem, warto wejść w samo sformułowanie treści rzeczonej normy nieco głębiej. A chodzi w niej o istotne obowiązki małżeńskie. Jednym z nich jest intymne pożycie małżonków. Naturalnie, w przypadku omawianej orientacji, w zależności od tego, czy mamy do czynienia z kobietą, czy mężczyzną, ten obowiązek może być „łatwiej”, bądź „trudniej” realizowany, jednak zawsze homoseksualna Strona psychicznie, niejako wewnętrznie nawet sama będzie „czuła”, odczuwała, że nie jest zdolna właśnie w sensie psychicznym do podjęcia tegoż obowiązku w sposób satysfakcjonujący, tak siebie, jak i Stronę przeciwną. Tak więc ew. obiekcje po Jej stronie nie mają pokrycia z Jej zdaniem.
Inną przyczyną przy homoseksualizmie, na podstawie której może przebiegać kościelny proces małżeński może być wykluczenie, czyli inaczej symulacja jednego z elementów małżeństwa, jak – ponownie – pożycia intymnego (kan. 1101 §2 KPK). Wiemy jednak, iż gdy proces przebiega, tak z tytułu niezdolności psychicznej, jak i wykluczenia po tej samej Stronie, to Trybunał winien sprecyzować, na podstawie której przyczyny zapadnie pozytywny Wyrok. Jedną z zasad jest wyprzedzenie pod tym względem niezdolności nie zaś wykluczenia, i można iść w tą stronę. Dużo będzie jednak zależało od samego dowodowego materiału, bowiem wcale nie musi być tak, iż prawda o homoseksualizmie jest całkowicie znana Stronie przeciwnej, Świadkom, czasami czymś bardziej oczywistym, znanym, możliwym do dowiedzenia jest wykluczenie cielesnej poufałości, zaś przyczyna tego wcale nie musi być zgodna z prawdą, tj. utożsamiona z homoseksualizmem. Nie jest to zresztą jedyny rodzaj symulacji, w świetle którego można rozpatrywać homoseksualizm, innymi może być: wykluczenie zgody małżeńskiej - gdy Strona nie chce zawierać małżeństwa, gdyż ma homoseksualną orientację, wyraża jednak zgodę małżeńską na sposób pozorny, a to celem w dalszym ciągu zatajenia prawdy o swojej seksualnej orientacji (kan. 1101 §2 KPK); a dalej: wykluczenie jedności, bądź wierności z podobnych względów (kan. 1101 §2 KPK). W wyliczonych przypadkach symulacji są też jednak pewne reguły prawne, którymi rządzi się proces, jak taka, iż nie można orzekać nieważności małżeństwa, tak z tytułu wykluczenia całkowitego (symulacja zgody małżeńskiej), jak i z tytułu wykluczenia częściowego (wykluczenie istotnych przymiotów i elementów małżeństwa). Po raz kolejny, wszystko zależeć będzie od zgromadzonych dowodowych środków.
W końcu następną przyczyną prawną to podstępne wprowadzenie w błąd (kan. 1098 KPK). Ten jednak nie wymaga jakiegoś szczególnego rozwinięcia.

Jak widzimy zatem: istnieje szereg przyczyn prawnych, na podstawie których można rozpatrywać homoseksualizm. Czasami, aby nie urazić Stronę zaproponowaną przyczyną (np. niezdolność psychiczna) można wyjść z zupełnie innym tytułem. Jest to na pewno jakieś wyjście, rozwiązanie, jednakże Strona wnosząca skargę i o takim nastawieniu musi zdawać sobie w pełni sprawę z tego, iż każda przyczyna rządzi się pewnymi regułami, posiada pewne warunki, i chociaż – jak w naszej analizie – można łatwo i prosto podpiąć tę seksualną orientację pod różne przyczyny, to jednak wcale nie musi to pociągnąć za sobą konsekwencji w postaci stwierdzenia nieważności małżeństwa.

Na zakończenie jeszcze jeden wątek, o którym na wstępie, a mianowicie: kiedy nie jest możliwym wydanie pozytywnego Wyroku, biorąc pod uwagę omawianą kwestię. Takim jednym z przykładów będzie – nazwijmy to roboczo – chęć zdobycia zupełnie innego doświadczenia, aniżeli to dotychczasowe, a stąd wejście na sposób incydentalny w seksualny kontakt z Osobą o tej samej płci; następnie, chęć podjęcia jednorazowego, bądź nawet kilkukrotnego eksperymentu, tj. pożycia z Osobą o tej samej płci, celem uzyskania odpowiedzi na pytanie o przyczynę obniżonego popędu seksualnego po swojej stronie itp. Przykładów może być na pewno więcej. Jednak to, iż takie zdarzenie miało miejsce nie oznacza od razu stwierdzenia u siebie homoseksualnej orientacji i uznania małżeństwa za nieważnie zawarte.

 https://www.infor.pl/prawo/rozwody/rozwod-koscielny/2953176,Homoseksualizm-jako-przyczyna-niewaznie-zawartego-malzenstwa.html

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia zaburzeń psychicznych, cz. 1

Aby wyjaśnić tak sformułowane w temacie pytanie warto dokonać krótkiego opisu jednego ze zdarzeń prawnych. Dokładnie chodzi o poniesienie odpowiedzialności prawnej przez Osoby, które dokonały jakiegoś przestępczego czynu, ale jednocześnie po stronie których można było stwierdzić istnienie zaburzenia psychicznego. A jeszcze inaczej przedstawiając sytuację, to: skoro Osoby Takie mogą zostać pociągnięte przed Wymiar Sprawiedliwości, skoro wobec Nich można zaferować karę mimo zaburzenia po Ich stronie, to dlaczego można – właśnie przy istnieniu zaburzenia – stwierdzić nieważność zawartego przez Nie małżeńskiego związku, co by przypominało sytuację nie poniesienie jednak przez Nie odpowiedzialności? Stąd zapytanie w tytule, bowiem można odnieść wrażenie, iż w przypadku kościelnego prawa małżeńskiego Osoby takie – przy założeniu, iż orzeczona została nieważność zawartego przez Nie związku – nie ponoszą odpowiedzialności za ów fakt, stad też Wyrok pozytywny w Ich sprawie. Przy sytuacji r...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Czy prawo kanoniczne jest SPRZECZNE z prawem cywilnym, kwestia wieku, cz. 2

W analogii do omówionego już wątku zaburzeń psychicznych, warto obecnie podjąć – w podobnym świetle – kwestię wieku. Po raz kolejny nieodzownym będzie odwołanie się do cywilnego prawa karnego, wg którego Osoby, które już ukończyły siedemnasty rok życia jako sprawcy przestępstw mogą zostać ukarani. Istnieją też pewne wyjątki, dotyczące jednak nielicznych przestępstw, za które mogą odpowiadać Osoby już po ukończeniu przez siebie piętnastego roku życia. W woli tylko dopowiedzenia, to Prawodawca cywilny reguluje też sytuacje dla Osób pomiędzy Ich siedemnastym a osiemnastym rokiem życia. Na potrzeby naszych rozważań można wysunąć jeden wniosek, iż praktycznie, w większości osoba jest już „dorosła” (nie chodzi o nomenklaturę cywilną) od swojego siedemnastego roku życia (pomijamy przy tym inne regulacje prawne, wg których owa dorosłość przesunięta jest na pełnoletniość). Przedstawione regulacje dotyczą prawa polskiego. Obecnie warto przyjrzeć się przepisom prawa kanonicznego, aczkolwie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej