Przejdź do głównej zawartości

NOWE WNIESIENIE SPRAWY

 

Specyfiką kościelnego procesu małżeńskiego jest to, iż sprawy małżeńskie nigdy nie przechodzą w tzw. stan rzeczy osądzonej, a to oznacza, iż nawet mimo negatywnego Wyroku/Wyroków jest możliwa zmiana – kolokwialnie mówiąc – jego/ich treści o sto osiemdziesiąt stopni, czemu służy właśnie instytucja nowego wniesienia sprawy.


Naturalnie po jednym negatywnym Wyroku Strona, Strony mogą apelować. Czasami bywa, iż apelują nawet od Wyroku pozytywnego. Gdy zostanie wydany kolejny Wyrok, czy to negatywny, czy – jak w drugiej sytuacji – Wyrok pozytywny to można skorzystać właśnie z omawianej instytucji.


Odnośnie do czasu przedkładania spraw w taki sposób, to istnieją różne praktyki: wg niektórych Trybunałów jest możliwość nowego wniesienia sprawy, gdy nawet negatywny Wyrok ulegnie uprawomocnieniu (czyli nie tylko Wyrok pozytywny), zaś wg innych, w każdym momencie można apelować od Wyroku negatywnego, czyli jakby bez względu na czas, natomiast można skorzystać z nowego wniesienia sprawy dopiero np. po dwóch Wyrokach negatywnych. Natomiast już samo wniesienie sprawy nie jest ograniczone czasowo, tj. po przykładowo uprawomocnieniu się Wyroku negatywnego czy po dwóch takich Wyrokach w każdym czasie można skorzystać z tej możliwości.


Dla przypomnienia: nie powinno mylić się instytucji apelacji z instytucją nowego wniesienia sprawy.


Nowe wniesienie sprawy rozpatruje zwykle Najwyższy Trybunał Roty Rzymskiej, aczkolwiek nie ma On obowiązku przyjęcia absolutnie każdej takiej sprawy. A jeśli tak, to powinno to zmobilizować Stronę ją przedkładającą do tym bardziej jak najlepszego jej ugruntowania. Mówiąc o odrzuceniu sprawy przedstawionej takim trybem nie ma się na względzie wyłącznie prostego czynnika w postaci w ogóle braku jej zasadności, ale rozważa się także fakt: czy czasami Strona przedkładająca swoją sprawę nie działa celowo, tj. contra Stronie przeciwnej (swojemu Małżonkowi).


Najistotniejszym jednak jest jednak to, iż nowe środki dowodowe chociaż są pożyteczne, to jednak nie stoi to na przeszkodzie, gdy we wniesieniu sprawy takich się nie proponuje. Na pewno może to wynikać z faktu, iż Strona często już wyczerpała wszystkie środki dowodowe, czy w Pierwszej Instancji, czy na poziomie już Trybunału Apelacyjnego, zatem trudno wymagać, aby jeszcze dysponowała jakimiś.


Za nowy dowód można potraktować też nowy fakt/fakty. Nie jest łatwe ich wydobycie, tym bardziej, iż próbowały to uczynić dwa, bądź jeden Sąd, ale nie jest to też czymś niemożliwym.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

ZASADY ETYCZNE, wedle których winien działać ADWOKAT KOŚCIELNY, cz. 1

Obecnie poruszymy kilka problemów związanych – ogólnie – z kwestią, w jaki sposób winien zachowywać się/działać adwokat kościelny. Asumptem do podjęcia tego zagadnienia jest istnienie zbioru etycznych zasad dla Adwokatów Cywilnych oraz Radców Prawnych. Taki zbiór, pod względem szczegółowego rozstrzygania i regulacji nie istnieje w prawie kanonicznym. Jest bowiem w nim „tylko” kilka kanonów, które odpowiadałyby owemu Zbiorowi z prawa cywilnego. Stąd zastanowimy się także i nad tym: czy czasem nie dobrze byłoby stworzenie takich przepisów, jeśli już nie w KPK, to przez poszczególne Konferencje Episkopatu. Jednym z cywilnych przepisów jest prawo do zwrócenie uwagi przez jednego Adwokata cywilnego drugiemu, gdy Ten narusza zasady etyki adwokackiej. Takiego przepisu w prawie kanonicznym nie ma. A czasami istnienie takowego wydawałoby się nader pożądane. Jak wiemy, jednym z wymogów stawianych kościelnemu adwokatowi jest posiadanie przez niego tzw. nienaruszonej sławy. Częstym przykładem ...

COMMUNIO IN SACRIS

W rozważaniu poświęconym ujęciu małżeństwa w Kościele Ewangelicko-Augsburskim lapidarnie została uczyniona wzmianka nt. tzw. communio in sacris. W skrócie, w zagadnieniu tym chodzi o prawo (Kościół Ewangelicko-Augsburski takowe daje) przyjęcia Komunii Świętej w Tymże Kościele przez Osobę nie będącą Jego członkiem. Nas jednak interesuje nie tyle, jakie prawa udziela Kościół EA, co jak kwestia ta regulowana jest w łonie KK. Zagadnienie to regulowane jest w obrębie kan. 844 KPK. Generalnie, Katolik ma prawo przyjmować Sakramenty Św. w KK. KPK uwzględnia jednak Katolików na całym świecie, a trudno jest sobie nawet wyobrazić sytuację, w której dostęp do Sakramentów Św. (Sakrament Eucharystii, Spowiedzi Św. oraz Namaszczenia Chorych) był – kolokwialnie mówiąc – taki sam we wszelkich zakątkach świata. Stąd prawo do Ich przyjęcia również poza KK po spełnieniu jednakże pewnych warunków. Po pierwsze, chodzi o prawo Ich przyjęcia w Tym Kościele, w którym są ważnie sprawowane, po drugie,...

UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE, CHOROBA PSYCHICZNA w kościelnym procesie małżeńskim

W obecnym rozważaniu interesować nas będzie nie tyle to, w jaki sposób Kościelny Trybunał podchodzi do upośledzenia umysłowego czy choroby psychicznej w czasie trwającego kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa, co fakt pewnej relacji pomiędzy tym, co jest w łonie chociażby medycyny, psychologii a tym, co jest treścią kościelnego prawa małżeńskiego. Na obszarze medycznym czyni się rozróżnienie pomiędzy upośledzeniem umysłowym a psychiczną chorobą. Pierwsza nieprawidłowość obejmuje, i niski poziom w sferze intelektualnej, i nieprzystosowanie do życia w społeczeństwie. Przy czym upośledzenie to nie choroba, a mogą się do niego przyczynić również czynniki społeczne, psychologiczne. Z kolei, przechodząc do drugiej w kolejności nieprawidłowości, to w skrócie można określić ją jako zaburzenia działające na sferę – podobnie, jak powyżej - intelektualną, społeczną, emocjonalną. Z upośledzeniem mamy do czynienia od praktycznie przyjścia na świat, zaś z chorobą już niekoni...