bolesta.blog.onet.pl unieważnienie małżeństwa kościelnego/rozwód kościelny

Do zagadnienia aborcji można podejść, tak z punktu widzenia prawa karnego, jak i kościelnego prawa małżeńskiego. Często porusza się drugą perspektywę, rzadko natomiast tą wymienioną jako pierwszą, dlatego może warto poruszyć ten właśnie pryzmat. Aborcja to przestępstwo przeciwko życiu, tak definiuje ją sam Prawodawca (kan. 1398 KPK). Nie jest to jednak jedyne przestępstwo tego rodzaju. Prawodawca ufa, iż – ogólnie – przestępstwo contra życiu regulowane jest w prawie cywilnym, ale dodatkowo wzmacnia je na swojej płaszczyźnie. Wracając jednak do aborcji, w większości znana jest zasada, iż dokonanie jej nie dotyczy wyłącznie kobiety, na której dokonywany jest zabieg, a skoro tak, to i sankcja nie obejmuje tylko jej. Druga prawda, może już mniej podkreślana, ale jak najbardziej logiczna, to sprecyzowanie, iż z przestępstwem mamy do czynienia wówczas, gdy zaistnieje skutek. Zasada – jak już zostało to powiedziane – jak najbardziej logiczna - ale taka oczywistość słuszni...

Częstokroć spotykam się z sytuacją (abstrahuję w tym momencie od pobudek, które skłaniają Ludzi do tego typu wypowiedzi), gdy krytykuje się proces o nieważność małżeństwa, bądź gdy wysuwa się pod jego kątem dosyć mocne stwierdzenie, iż jest on sprzeczny z Prawem Boskim. Odpowiedź na opisane zagadnienie może się różnić w zależności, czy podchodzimy do problemu z punktu widzenia teologicznego (tu mamy do czynienia z analizą relacji: Prawo Boże a prawo ludzkie, z szukaniem odpowiedzi w Piśmie Św. itp.), czy też z prawnego. Naturalnie, nie jest też tak, iż przy udzieleniu odpowiedzi w aspekcie teologicznym, biblijnym odchodzi się od wymiaru prawnego, a jeszcze dosadniej widać to przy analizie na płaszczyźnie prawnej, na której to trudno odciąć się od jego bogatego źródła teologicznego, biblijnego. Odpowiedzi są zatem bardzo bogate. Ja sama też sięgam do różnych kontekstów: od zaakcentowania wymiaru prawnego (orzeczenie nieważności na oznaczenie faktu, że małżeństwo od początk...

Jeśli istnieje tylko ku temu zasadność, to warto na dane zjawisko spojrzeć z jeszcze innej perspektywy, dyscypliny, aniżeli z perspektywy tej podstawowej. Stąd na kwestię subkultur spojrzymy obecnie w świetle - właśnie - kościelnego procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa. Spojrzymy, tak z punktu widzenia adwokata kościelnego, ale i także Obrońcy węzła małżeńskiego. To, co już swojego czasu zostało powiedziane, powtórzmy: obowiązkiem w ramach tych dwóch często tak sobie różnych funkcji (nie można bowiem zapominać, iż adwokat kościelny, jak i Obrońca węzła nie mogą za wszelką cenę, wbrew dowodom, faktom przeforsowywać, czy pseudo-argumentów pro, czy contra nieważności zawartego małżeństwa) jest podawanie racjonalnych argumentów na poparcie swojego stanowiska. Stąd też jest możliwość spojrzenia na rzeczony wątek w kontekście ich obu. Są różne przyczyny, przez które dana osoba, osoby decydują się na wejście w konkretny rodzaj subkultury. Mogą nimi być: nieprawidłowo funkcjonuj...

Swojego czasu poruszony został już wątek: ew. odmowy udzielenia Chrztu Św. Natomiast nie do rzadkości należy podniesienie jeszcze innej kwestii, a mianowicie: kto może zostać niedopuszczony do pełnienia roli rodzica chrzestnego. Przy tym, w praktyce, akcentuje się przede wszystkim konieczność prowadzenia przez taką Osobę moralnego życia, natomiast po macoszemu traktuje się inne wymogi. Stąd obecnie zapoznajmy się z pozostałymi wymaganiami, jakie Prawodawca stawia przed mającym pełnić rolę chrzestnego. Na ten temat w kanonach: od kan. 872 do kan. 874 KPK. Pierwszym z wymogów jest intencja podjęcia rzeczonej roli. W tym momencie wzięłabym pod uwagę jeden szczegół. To, że – już przy Sakramencie Chrztu Św. - chrzestny posiada taką intencję, wydaje się pewnikiem, a wynika on z naocznej sytuacji, iż skoro bierze On udział, to nie może mieć przecież innej woli. Tymczasem, niekoniecznie taka korelacja musi mieć miejsce. Zresztą z podobnymi przypadkami mamy do czynienia w kościelnym prawie ...

Czasami można spotkać się z podniesieniem kwestii o ew. odmowie sprawowania pogrzebu katolickiego. I zamiast przywoływać czasami puste tezy warto odnieść się do prawnych regulacji. Nt. w ogóle pogrzebu w: od kan. 1176 KPK do kan. 1185 KPK. Pogrzeb można odmówić: Osobom, które w sposób notoryczny dokonały apostazji, schizmy, herezji; Osobom, które wybrały kremację z motywów contra wierze; Osobom, pogrzeb których, z uwagi na Ich życie, spowodowałby zgorszenie. Mimo iż treść rzeczonych regulacji mogłaby wydawać się „ostra”, to jednak w ramach tego samego kanonu Prawodawca podkreśla, iż można dopuścić wyjątek dla Tychże Osób, gdy przed śmiercią wyraziły One tzw. pokutę. Co więcej, w samej treści przytoczonych kanonów mowa jest także o: zacytowanej już notoryczności przy przestępstwie apostazji, herezji, schizmy, a dalej, o tzw. jawnych grzesznikach. Jak widać, przepisy nie pozwalają na pewne nadużycia, warto mieć zatem przynajmniej ogólną wiedzę w tym temacie. Odmowy tej nie nal...

Obecnie nie zajmiemy się w ścisłym słowa tego znaczeniu odpowiedzią na konkretne zapytanie: czy dany przypadek można zakwalifikować do wszczęcie procesu z podstępnego wprowadzenia w błąd , co zwrócimy uwagę na pewne prawne niuanse i na trudności, jakie Strona czy Strony procesowe mogą napotkać w swoim procesie. Istotna podstępu polega na – kolokwialnie mówiąc – nie ujawnieniu prawdy na temat jakiegoś faktu. W końcu, istota jego polega też na tym, iż chodzi o treść dotyczącą w ścisłym słowa tego znaczeniu przynajmniej jednego z Nupturientów. I teraz można przejść do chorób genetycznych. Niektóre są nam jako laikom znane bardziej, inne, jak np. choroba Pompego, Fabr`yego, Gauchera już nie do końca. Choroby genetycznej nie można wyleczyć, a tylko można poddać ją leczeniu, więc materia jest poważna. Niektóre z nich powodują śmierć, inne inwalidztwo. Możemy zatem wyobrazić sobie sytuację: kiedy to dana choroba genetyczna nie musi zostać przekazana kolejnemu pokoleniu, ale temu na...

Częstym życzeniem Stron jest to, aby Ich kościelny proces o nieważność małżeństwa został zakończony w miarę krótkim czasie. Na przeciw temu wyszła nowa – nieznana w KPK z 1983 r. - instytucja tzw. procesu skróconego. Nie zawsze podjęcie takiego i przeprowadzenie jego jest jednak zasadne, a wówczas jedyną możliwością jest przeprowadzenie małżeńskiego procesu kościelnego w trybie zwyczajnym. Gdy jednak istnieją – w dosłownym tego słowa znaczeniu – pewne przyczyny na wszczęcie procesu skróconego, to dobrze byłoby, aby Strony – w przypadku, gdy to One wychodzą z taką inicjatywą - były świadome konsekwencji. Nie chodzi bowiem tylko i wyłącznie o szybkie sfinalizowanie Ich procesu Wyrokiem, co o pewne, inne wymagania, jakie zostaną przed Nimi postawione w tym procesie. I w tym właśnie świetle spojrzymy obecnie na processus brevior . Pierwszym założeniem na jego przeprowadzenie jest zgoda Obu Stron na tytuł/tytuły w takim procesie. Już parokrotnie spotkałam się z sytuacją, kiedy jedna ...